Η μαγεία του Άγιου Βασίλη

Αυτή την ιστορία την διάβασα σήμερα στο Τροκτικό και ομολογώ πως με συγκίνησε αφάνταστα...
Μακάρι και άλλοι να σκέφτονταν κ να έπρατταν έτσι...

"Θυμάμαι την πρώτη μου Χριστουγεννιάτικη περιπέτεια με τη γιαγιά μου. Ήμουν ακόμα μικρό παιδάκι. Θυμάμαι που διέσχισα την πόλη με το ποδήλατό μου γιά να πάω να τη δω. Καθώς πηγαίναμε, η μεγαλύτερη αδερφή μου έριξε τη βόμβα: ‘’Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης’’, με κορόιδεψε. ‘’Ακόμα και οι χαζοί το ξέρουν αυτό’’.
Η γιαγιά μου δεν ήταν ποτέ υπερβολικά εκδηλωτική...
Έτρεξα σ’αυτήν επειδή ήξερα ότι θα είναι ειλικρινής μαζί μου. Ήξερα ότι η γιαγιά μου πάντα έλεγε την αλήθεια. Ήξερα επίσης ότι η αλήθεια κατέβαινε πιό εύκολα όταν την άκουγες μασουλώντας ένα από τα ‘’διάσημα’’ κουλουράκια κανέλλας της γιαγιάς. Το ήξερα πως ήταν διάσημα, διότι μου το είχε πει η γιαγιά μου. Άρα, έπρεπε να είναι αλήθεια. Η γιαγιά ήταν σπίτι, και τα κουλουράκια της ακόμα ζεστά. Καθώς έτρωγα, της τα διηγήθηκα όλα. ‘’Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης;’’, είπε περιφρονητικά. ‘’Ανοησίες! Μην το πιστεύεις αυτό! Αυτή η φήμη κυκλοφορεί χρόνια τώρα, και με νευριάζει πάρα πολύ. Τώρα, πάρε το παλτό σου, και πάμε’’. ‘’Πού; Πού θα πάμε, γιαγιά;’’, τη ρώτησα. Δεν είχα ακόμα τελειώσει το δεύτερο διάσημο κουλουράκι μου.
Το ‘’πού’’, ήταν τελικά το κατάστημα Kerby, το μόνο μαγαζί στην πόλη μας που είχε λίγο απ’όλα. Μόλις μπήκαμε μέσα, η γιαγιά μου μου έδωσε δέκα δολάρια. Ήταν αρκετά λεφτά εκείνη την εποχή. ‘’Πάρε αυτά τα λεφτά’’, μου είπε, ‘’και πήγαινε να αγοράσεις κάτι γιά κάποιον που το χρειάζεται. Εγώ θα σε περιμένω στο αυτοκίνητο’’. Γύρισε και έφυγε από το κατάστημα. Ήμουν μόνο οκτώ χρονών. Είχα πάει πολλές φορές γιά ψώνια με τη μητέρα μου, αλλά δεν είχα ποτέ ψωνίσει κάτι μόνος μου. Το κατάστημα έδειχνε μεγάλο, γεμάτο ανθρώπους που έτρεχαν να τελειώσουν τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια τους.
Γιά λίγες στιγμές απλά στεκόμουν εκεί, μπερδεμένος, με τα δέκα δολάρια στο χέρι, και αναρωτιόμουνα τι να ψωνίσω και γιά ποιόν. Σκέφτηκα αυτούς που ήξερα: Την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τους γείτονες, τα παιδιά στο σχολείο, τον κόσμο που ήξερα από την εκκλησία.
Δεν είχα πιά ποιόν να σκεφτώ, όταν ξαφνικά θυμήθηκα τον Bobby Decker. Ήταν ένα αγοράκι με αναπνοή που μύριζε άσχημα και απεριποίητα μαλλιά, και καθόταν πίσω μου στη Δευτέρα τάξη, όπου είχαμε δασκάλα την κυρία Pollock. Ο Βobby Decker δεν είχε παλτό. Το ήξερα διότι ποτέ δεν έβγαινε γιά διάλειμμα το χειμώνα. Η μητέρα του πάντα έγραφε ένα σημείωμα γιά τη δασκάλα, λέγοντάς της ότι είχε βήχα, αλλά όλα τα παιδιά ξέραμε ότι δεν ήταν έτσι: Δεν είχε ένα γερό παλτό.
Κράτησα το δεκαδόλαρο στο χέρι μου με ενθουσιασμό... Θα αγόραζα στον Bobby Decker ένα παλτό. Διάλεξα ένα κόκκινο, με κουκούλα. Έδειχνε πολύ ζεστό, και αυτό θα του άρεσε. ‘’Είναι γιά δώρο;’’, με ρώτησε με ευγένεια η ταμίας, καθώς της έδινα τα δέκα μου δολάρια. ‘’Μάλιστα, κυρία’’, της απάντησα ντροπαλά. ‘’Είναι γιά τον Bobby’’. Της είπα όλη την ιστορία, και πόσο πολύ ο Bobby χρειαζόταν ένα παλτό, που δεν είχε. Δεν πήρα ρέστα, αλλά η κυρία έβαλε το δώρο μου σε μιά σακούλα, μου χαμογέλασε και μου ευχήθηκε Καλά Χριστούγεννα.
Το ίδιο βράδυ, η γιαγιά μου με βοήθησε να τυλίξω το παλτό. Μιά μικρή ετικέτα έπεσε εκείνη τη στιγμή από πάνω του και η γιαγιά μου τη μάζεψε και την έβαλε στη Βίβλο της. Βάλαμε Χριστουγεννιάτικο χαρτί περιτυλίγματος και κορδέλες. Η γιαγιά μου έγραψε: ‘’Στον Bobby, από τον Άγιο Βασίλη’’. Η γιαγιά μου μου εξήγησε ότι ο Άγιος Βασίλης απαιτούσε μυστικότητα. Μετά, με πήγε με το αυτοκίνητο στο σπίτι των Decker, εξηγώντας μου στο δρόμο ότι, από δω και πέρα, ήμουν επίσημα και γιά πάντα ένας από τους βοηθούς του Άγιου Βασίλη. Παρκάρισε λίγο μακριά από το σπίτι του Bobby, και μαζί, χωρίς να κάνουμε θόρυβο, πήγαμε και κρυφτήκαμε στους θάμνους μπροστά στο σπίτι του. Τότε, η γιαγιά με σκούντησε: ‘’Έλα, Άγιε Βασίλη’’, ψιθύρισε. ‘’Ώρα να πηγαίνεις’’. Πήρα μιά βαθιά αναπνοή, έτρεξα στην πόρτα, άφησα το δώρο, χτύπησα το κουδούνι και τρέχοντας γύρισα πίσω στην ασφάλεια των θάμνων και στη γιαγιά μου. Μαζί περιμέναμε με ανυπομονησία στο σκοτάδι γιά ν’ανοίξει η πόρτα. Τελικά άνοιξε, και είδαμε τον Bobby.
Πενήντα χρόνια δεν έχουν ξεθωριάσει τις στιγμές αυτές, που με αγωνία περιμέναμε με τη γιαγιά μου κρυμμένοι στους θάμνους του Bobby Decker. Εκείνη τη νύχτα, συνειδητοποίησα ότι αυτές οι απάισιες φήμες γιά τον Άγιο Βασίλη ήταν ακριβώς αυτό που μου είχε πει η γιαγιά: Ανοησίες. Ο Άγιος Βασίλης υπήρχε, κι εμείς είμασταν μέλη της ομάδας του. Ακόμα έχω τη Βίβλο της, με το καρτελάκι της τιμής που είχε πέσει τότε από το παλτό: Δολάρια 19,95. Να έχετε πάντα αγάπη και να τη μοιράζεστε. Να έχετε καλή υγεία και φίλους που σας νοιάζονται... ... και πάντα να πιστεύετε στη μαγεία του Άγιου Βασίλη. "

And the winner is....

Καλησπέρα σας!!!
συγνώμη για την καθηστέρηση στην ανακοίνωση του νικητή, αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν πάρα πολύ γεμάτο!!
Την Κυριακή είχα τραπέζι σε φίλους, λόγω της γιορτής αλλά και μια ευκαιρία να βρεθούμε παρέα, οπότε όλο το Σάββατο και η Κυριακή εφυγε στις προετοιμασίες...
Σήμερα το πρωι, δουλειά κανονικά και το απόγευμα πήγα μαζί με την κόρη μου στην γιορτή του Πολιτιστικού Συλλόγου που είμαστε μέλη... οπότε καταλαβαίνετε το τρέξιμο...

Sorry for delaying this post, but it has been a really bussy weekend....meeting with friends, welcoming my parents who came from Crete...and lots of other stuff!!!

Για να μην σας καθηστερώ άλλο, μόλις γυρίσαμε λοιπόν σπίτι... βάλαμε τους κλήρους σε μία χριστουγεννιάτικη κάλτσα...

So, we put all the names in a Christmass stocking....


τα ανακατέψαμε...
και η Δημητρούλα μου τράβηξε τον τυχερό κλήρο...

and my daughter chose the lucky winner...

και η νικήτρια είναι.....

and the winner is....

Ιωάννα συγχαρητήρια!!!!

Έχω τη διεύθυνσή σου και θα σου στείλω το δωράκι σου άμεσα!!!

Σας ευχαριστώ όλες για τη συμμετοχή σας στο πρώτο μου blog candy!!! και επιφυλάσσομαι για το μέλλον!!

And the winner is ............

Joanna Lamprou!!!

congratulations Joanna!!!

Thank you all for participating my very first blog candy!!

Χριστουγενιάτικες Κάρτες 1

Αυτή είναι η δική μου προσπάθεια με τις κάρτες... δεν ξερω αν είναι καλές, αλλά δεν εχω ξανακάνει κάρτες...

και αυτές τις φτιάξαμε μαζί με την μικρή, η οποία ζωγράφισε τις εικονίτσες... για να τις στείλει στις γιαγιάδες της...

ελπίζω να σας αρέσουν...

Candy time!!

Γεια σας και πάλι!!
τι κάνετε?
Καλά εύχομαι... λοιπόν... μια και είχα αυτές τις μέρες γενέθλια και γιορτή, αποφάσισα, αντί να δεχτώ κάποιο δώρο, να σας κάνω εγώ ένα μικρό δωράκι!! τι λέτε?
Λοιπόν, ότι βλέπετε στη φωτογραφία είναι... Κανένα από τα χαρτιά δεν είναι επώνυμο, αλλά είναι πολύ όμορφα και κάποια από αυτά τα χρησιμοποίησα ήδη σε κάποιες καρτούλες (τα έχω διπλά)

μερικά χριστουγενιάτικα χαρτιά (κανονικά και διαφάνειες) τα οποία πολύ μου άρεσαν και μερικά μη χριστουγεννιάτικα, κορδέλες διάφορες και διάφορα μπλιμπλικάκια, υφασμάτινα λουλουδάκια, μανταλάκια χριστουγενιάτικα και κάποια στρασάκια με διάφορα σχήματα και παγιετούλες!!!

Ελπίζω να σας αρέσει!!!

Λοιπόν ξέρετε τι να κάνετε

1. Αφήστε σχόλιο στο blog σας και

2. αφήστε μήνυμα εδώ... αν δεν εχετε blog, αφήστε μονο μήνυμα μέχρι το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου!!

Η τυχερή θα βγει την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου με τη βοήθεια της κόρης μου!!!

Φιλάκια!!!

For my non Greek friends and followers now.

This is my birthday and nameday candy, and since I am new to scrapbooking, I don't have many things yet, but it comes from my heart, so if you want to participate you know the drill...

1. Post at your blog and

2. Leave a comment here till 19th December.

Winner will be chosen by my little daughter on December 20th

Και του χρόνου

Καλησπέρα... έστω και καθηστερημένα.
Από χθες ήθελα να γράψω κάτι, αλλά δεν τα καταφερα και ειπα σήμερα έστω και αυτή την ώρα να το κάνω... Σήμερα είναι και η μέρα των γενεθλίων μου, οπότε έπρεπε να κανω μια ανάρτηση. Χθες ήρθε ένα πακέτο από τον αγαπημένο μου θείο Λευτέρη, από την Αμερική... Είχε μέσα πολλά πολλά πολλά καλούδια που βρήκα τον τελευταίο μήνα, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες είναι αρκετά.

Κυρίως σφραγίδες (παρα πολλές) μελλάνια και αρκετά embossing folders, που αρέσουν πολύ και στην νονά του μικρού μου, καθώς επίσης και μια γραμματοσειρά της sizzix και 3 σετ μαρκαδόρων...τώρα θα μου πείτε, χωρίς big shot την γραμματοσειρά και τα embossing τι τα θέλεις... εν μέρει έχετε δίκιο, όσο αφορά στη γραμματοσειρά δηλαδή (θα δουλεύω με δανεικό) αλλά για τα embossing, υπάρχει και η μηχανή της ζύμης!!! που κάνει επίσης πολύ καλή δουλεια. Οπότε χθες το βράδυ, επιτέλους, μετά από την τρελή φαγούρα που είχα στα χέρια μου, κάθησα και δοκίμασα τα καλούδια μου και σφράγισα τις χριστουγεννιάτικες κάρτες μου, φωτογραφίες θα ανεβάσω κάποια άλλη στιγμή...

Αυτά έγιναν χθες...

Σήμερα ήταν μια άλλη μέρα, γεμάτη από αγκαλιές και χρυσόσκονη, μια και σήμερα, εκτός των γενεθλίων μου, καταφέραμε να στολίσουμε το δέντρο μας... αν μπορείς να πεις στόλισμα το γεγονός ότι εγώ και η Δήμητρα βάζαμε τις μπάλες στο δέντρο και ο Νίκος της έβγαζε και μας τις ξαναέδινε!!!
οπότε...κάθε μπάλα την κρεμάσαμε τουλάχιστον 3 φορές!!! αλλά ήταν όμορφα, γεμίσαμε χρυσόσκονη και τώρα κοιμούνται και οι δύο αποκαμωμένοι... μωράκια μου σας εύχομαι όνειρα γλυκά γεμάτα χρυσόσκονη και ηλιαχτίδες!!!

Και ηδού το αποτέλεσμα.... το δέντρο μας
και η μικρή μας φάτνη (μια και για σπιτάκι κάτω από το δέντρο ούτε λόγος!!! δεν θα μείνει στη θέση του!!)

Και του χρόνου με υγεία για όλους!!!!!!

Mothers & Children

Αυτή είναι η συμμετοχή μου στην πρόκληση του Memories Trend, η οποία είχε σαν βασική προϋπόθεση το ράψιμο...με το χέρι, με ραπτομηχανή, όπως ήθελε κανείς!!!

Εγώ προσπάθησα στο χέρι... η ραπτομηχανή μου βρίσκεται στο πατάρι, και για να πω την αλήθεια βαρέθηκα να την κατεβάσω...

Βρήκα λοιπόν αυτή τη φωτογραφία από την βάπτιση του ανηψιού μου που έγινε στην Κρήτη στις 12 Ιουλίου του 2008 και είμαστε μαζί με την μητέρα μας και τα παιδιά μας... 3 γενιές μαζί δηλαδή...
Τα χαρτιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι, για το mating από την σειρά Blue Hill Collection της Crate Paper, το "All you need is Love" από ένα paper pad της Making Memories, και τα λουλουδάκια δεν θυμάμαι από που... ;)(Κατερίνα εσύ ξέρεις...)

Οι κορδέλες από μαγαζί με συσκευασίες και ο τιτλός (φαίνεται άλλωστε...) είναι με τον γραφικό μου χαρακτήρα και λίγο στραβογραμμένος και κεντημένος με 2χρώματα κλωστής...

Τα λουλουδάκια είναι Prima, το tag κομμένο με το big shot και οι κλωστές 4κλωνος μουλινές από την συλλογή μου από κλωστές...

και φυσικά το απαραίτητο doodling αυτή τη φορά με κλωστές...

Ελπίζω να σας αρέσει...

New LO

Αυτή είναι η συμμετοχή μου στην 4η πρόκληση των Scrapbookers in Greece. Το ζητούμενο ήταν να φτιάξουμε λουλούδια υφασμάτινα και να τα χρησιμοποιήσουμε στη σύνθεσή μας.

Χρησιμοποίησα λοιπόν τρία μεγέθη υφασμάτινων λουλουδιών και ένα κουμπάκι από κάτω και το σταθεροποίησα με κλωστή (γιατί το λαστιχάκι ήταν λίγο χοντρό!).. έβαλα και ένα λουλουδάκι κόκκινο από τα Jumbo επάνω και ηδού!!

Τα χαρτιά που χρησιμοποίησα ήταν απλά κάνσον, το ανάγλυφο έγινε με Embossing folder της Cuttlebug, baby words αν δεν κάνω λάθος (ευγενική χορηγία της Κατερίνας), ;όπως και η γραμματοσειρά, οι φωτογραφίες και το πλαίσιο για το journaling έχουν κοπεί με ψαλίδια και το κλαδί κ το φύλλο του λουλουδιού είναι κυρωμένος σπάγγος από το Νικολή...

και φυσικά το απαραίτητο πλέον doodling... να σαι καλά Ευδοκία!!!

Ελπίζω να σας αρέσει!!!

δωράκι!!

Αυτά τα πινακάκια είναι δώρο για μια καλή φίλη, που είχα την τιμή να φιλοξενίσω (μαζί με την τεραστίων διαστάσεων και ενδιαφέροντος βαλίτσα της!!!)

Κατερινούλα ελπίζω να σου αρέσουν!!!

Look Dad...

Αυτό το LO, το έφτιαξα για να συμμετάσχω στην πρόκληση του Memories Trend που είχε σαν βασικό στοιχείο τα κουμπιά, όπου θέλουμε, σε ότι μέγεθος θέλουμε και όσα θέλουμε...

Θέλησα λοιπόν να χρησιμοποιήσω αυτή τη φωτογραφία, η οποία μου άρεσε πολύ, και ήθελα κατι να κάνω με αυτή... και έτσι όπως η μικρή έχει τεντωμένο το χεράκι της, είναι όντως σαν κάτι να δείχνει στον μπαμπά της!!! οπότε, έτοιμος και ο τίτλος...

Αυτό που σκέφτηκα εγώ αμέσως, αφού βρήκα την φωτογραφία, ήταν να βάλω αντί του Ο στο Look, κουμπάκια, τα οποία η Κατερίνα με το μαγικό της άγγιγμα τα μεταμόρφωσε σε μάτια!!! και μετά τα δέσαμε με λίγο κερωμένο νήμα.

Στην αρχή σκέφτηκα να βάλω να δείχνει ένα καράβι αλλά δεν βρήκα κάτι να μου αρέσει και αυτά τα ψαράκια μου έκαναν κλικ...

οπότε... κίτρινο το χρώμα, κίτρινα τα ψαράκια και τα κυμματάκια κάτω από τα ψάρια, είναι τα υπολλήματα από την μπλε μπορντούρα κάτω από τη φωτογραφία στο άλλο LO με το αλογάκι!!!

και να το αποτέλεσμα.....

Πως σας φαίνεται??

Δημιουργία με φίλους!!

Λίγο καθηστερημένο αυτό το post βέβαια, αλλά τι να κάνουμε... όσες μερες ήταν εδώ η Κατερίνα, δεν ασχολήθηκα καθόλου με τον υπολογιστή!!
Την ημέρα, λοιπόν, της Εθνικής μας εορτής, αφού κάναμε την οικογενειακή μας βόλτα μαζί με τους φιλοξενούμενούς μας Κατερίνα και Γ.(σύζυγος), αφήσαμε τους 3 άντρες σπίτι μόνους τους και οι 3 γυναίκες (εγώ, Κατερίνα και η κορούλα μου) πήραμε τους δρόμους...
Πήγαμε να συναντήσουμε την scrapoφιλενάδα Λένα που μένει στο Καρλόβασι..μόλις 45' μακρυά!!!
Κρατούσαμε μαζί 4 τσάντες με διάφορα πράγματα, dies, σφραγίδες, μελάνια nestabillities, embossing folders...ότι μπορείτε να φανταστείτε...και φυσικά πολλά ΧΑΡΤΙΑ!!!
και δύο παρακαλώ big shot...και ευτυχώς ήταν δύο γιατί το ένα μόνο του δεν έφτανε!!!
κόψαμε δεντράκια, νυφάδες, λουλούδια, πεταλούδες, φυλαράκια, tags...ότι μπορείτε να φανταστείτε!!!
ήταν φανταστικά!!!
Δυστυχώς η ώρα περασε πολύ γρήγορα, μια και οι δύο έχουμε μικρά παιδιά που έπρεπε να κοιμηθούν (μαλιστα εμείς είχαμε και διαδρομή μπροστά μας) οπότε φύγαμε γρήγορα...αλλοιώς... ακόμα εκεί θα ήμασταν!!!!!

Λένα να το επαναλλάβουμε σύντομα!!!!

Ειναι ωραίο να δημιουργείς με φίλους!!!

Riding On

Εδώ είναι το LO που έφτιαξα με την βοήθεια, τις συμβουλές και τα εργαλεία της Κατερίνας και αφορούσε την 3η πρόκληση στο Scrapbookers in Greece.
Η παρουσία της και μόνο ήταν καταλυτική, ήμουν πιο χαλαρή, γιατί ήμουν σίγουρη πως αν έκανα κάποιο λάθος θα μπορούσε να μου το διορθώσει... τελικά δεν έκανε και πολλές παρεμβάσεις κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα!!!
Τώρα να δούμε πως θα συνεχίσουμε...

Κλασσικά τις φωτογραφίες τις πέρασε ανάποδα, αλλά αν τις πειράξω, δεν θα ανοίγουν, οπότε τις αφήνω ως έχουν...

Οι πρώτες δύο είναι λεπτομέρειες του LO με την αγαπημένη μου ζουζούνα, πριν από περίπου 3 χρόνια σε ένα παιδότοπο στο Φάληρο που είχαμε πάει με τον μπαμπά της και τη νονά της... Είχε τόσα πολλά παιχνίδια και είχε κολλήσει σε αυτό το αλογάκι...

Οι φωτογραφίες αυτές που βγάλαμε εκεί, είναι από τις αγαπημένες μου...


Η αντίθεση του ροζ μπουφάν με το πράσινο γρασίδι είναι φανταστική (δυστυχώς δεν φαίνεται καλά στις φωτογραφίες, στην πραγματικότητα το πράσινο είναι πολύ ζωηρό!!) και σου δίνει τη δυνατότητα να την "επεξεργαστείς" όπως θες...

Κατερινούλα σ'ευχαριστώ!!!

Ζουζουνίτσα μου ... σ'αγαπώ...

Back to normal...

Καλό μήνα σε όλες...
Σήμερα, δυστυχώς... αναχώρησε η φιλενάδα Κατερίνα με τον άντρα της...
Αυτές οι μέρες πέρασαν πολύ γρήγορα, με αρκετή δημιουργία (όσο μπορούσαμε δηλαδή, με τα δυο μικρά ζουζούνια να μπερδεύονται στα πόδια μας) και το Big Shot...δούλευε συνέχεια!!! έκοβα έκοβα έκοβα.... και ακόμα το έχω εδώ και ίσως δοκιμάσω το βράδυ να κόψω λίγο ύφασμα...χιχιχι
Δοκίμασα τα dies, έκανα embossing, δοκίμαζα σχέδια διάφορα... αν μπορούσα θα είχα κόψει ακόμα περισσότερο(βέβαια να δω πως θα τα ξεχωρίσω για να τα χρησιμοποιήσω)!!!και φυσικά ο άντρας μου απορεί πότε και πως θα τα χρησιμοποιήσω, αλλά εχω βάλει σκοπό να τα αξιοποιήσω...
Σε όλη αυτή τη διαδικασία είχα και βοηθούς, τους καλύτερους βέβαια, (όταν δεν γκρίνιαζαν), την μεγάλη μου κόρη (4 χρόνων), πού είχε άποψη για τα πάντα, έφερνε χαρτιά και σχέδια για να κόψουμε (και φυσικά δεν μπορούσα να της χαλάσω χατήρι) και ο μικρός, όταν δεν ανακάτεβε τα χαρτιά, γύρναγε το Big Shot!!!!! ναι τα μικρά τα κατάφερναν μια χαρά...
Μακάρι να καθόταν περισσότερο τα παιδιά, υποσχέθηκαν βέβαια οτι θα ξαναέρθουν, μαζί με τα πρώτα χιόνια... ;)
Φωτογραφίες από αυτά που φτιάξαμε θα ανεβάσω αργότερα σήμερα ή αύριο...μια και τώρα με περιμένει δουλίτσα, που τα είχα όλα αφήσει στην άκρη χάρην της δημιουργίας!!!

Αναμονή!!

Καλησπέρα σε όλες!!

Κυριακή σήμερα και μόλις κάθησα για να ξεκουραστώ λίγο...βλέπετε οι δουλειές του σπιτιού και ειδικά με δυο μικρά παιδιά, δεν τελειώνουν ποτέ!!!
Όχι ότι τώρα τελείωσα, γιατί αν ρίξω μια ματια γύρω μου, θα δω παιχνίδια πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, μπάλες δίπλα στους καναπέδες, τα μαξιλάρια του καναπέ δε... ατάκτως ερρηγμένα!!! και γενικα, ότι δουλεια έκανα όλο το ΣΚ, δεν φαίνεται καθόλου!!
Τις τελευταίες μέρες, δεν είχα και ιδιαίτερη διάθεση αλλά και χρόνο να κάνω κατι, ούτε καν ένα μηνυμα, πλην αυτών που αφορούσαν σε κάποια δωράκια που ανακάλυψα ψάχνοντας στο ιντερνετ (γιατί αυτό έκανα μόνο) και χάζευα και τις δικές σας δημιουργίες. Αλήθεια πως τα καταφέρνετε και τα συνδυάζετε? γιατι εγω τρεχω και δεν φτάνω όλη μέρα και μόλις νυχτώσει είμαι κομμάτια!! Που θα παει, θα έρθει και εμένα η σειρά μου!!
Εκτός του ιντερνετ λοιπόν, προσπάθησα να βαλω και σε τάξη τα διάφορα πραγματακια που έχω σχετικά με το scrapbooking, μάλλον για χειροτεχνίες είναι καταλληλότερα, απλά για να τα έχω έτοιμα προς χρήση, όταν με το καλό έρθει η Κατερινούλα!!!
Ειλικρινά αυτή τη συνάντηση την περιμένω με αγωνία... Με την Κατερίνα γνωριστήκαμε πριν 10 χρόνια (ίσως και παραπάνω) μέσω κοινών γνωστών και αμέσως γίναμε φίλες. Βέβαια, έτσι και αλλοιώς, αυτό το χαμόγελό της σε κερδίζει αμέσως και μετά, γνωρίζοντας την περισσότερο την αγαπάς όλο και πιο πολύ!!!
Δυστυχώς όμως, η ζωή και η ρουτίνα μας κάνει και χάνουμε επαφή με αγαπημένα πρόσωπα, ευτυχώς που υπάρχει και το τηλέφωνο βεβαια, αλλά...φτάνει αυτό να κρατήσεις επαφή με κάποιον? Ίσως ναι, ισως όχι. Εμείς με την Κατερίνα έχουμε να ειδωθούμε περίπου 7 χρόνια, έχοντας κρατήσει επαφή κυρίως σε γιορτές (ονομαστικές) αλλά και με κάποια ξαφνικά μικρά τηλεφωνήματα.
Και ξαφνικά, εμφανίζεται το facebook...θέλοντας και εγώ λοιπόν να δω τι είναι αυτό που γίνεται τόση συζήτηση έκανα ένα λογαριασμό...και μετά από 2 εβδομάδες παρουσίας μου στο χώρο του... βλέπω μια αίτηση φιλίας από την Κατερίνα!! η χαρά μου δεν περιγράφονταν...
Περιμένω λοιπόν με αγωνία να την "ξαναγνωρίσω" μαζί με τον σύζυγό της και να επανασυνδεθούμε για καλά αυτή τη φορά!!!

Εδώ είμαι!!

Καλησπέρα σε όλες σας!!
έφυγα από Σάμο πολύ βιαστικά και δεν πρόλαβα να κανω τις αναρτήσεις που ήθελα, επιφυλάσσομαι με την επιστροφή μου!!!
Τελικά, με δανεικό laptop και internet κατάφερα να μπω και να δω λίγο μερικές δημιουργίες, κυρίως της φίλης μου/μας Κατερίνας!!!
Τώρα που βρίσκομαι στην Κρήτη, βρέθηκα για λίγο με την Χρύσα, και ελπίζω να επαναλλάβουμε την συνάντηση και την συζήτηση... κάνοντας ταυτόχρονα και πρακτική εξάσκηση!!!

Καλά να περνάτε όλες σας!!!

Ατενίζοντας...

Εδώ είναι η πρώτη μου προσπάθεια στη χρήση της σπάτουλας...
Βασικά, ξεκίνησα να κάνω μια εικόνα μιας γυναίκας που τα μαλλιά της γίνονταν φτερά παγωνιού... με προτροπή της δασκάλας όμως, είπαμε να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό, και επίσης να μάθω να χρησιμοποιώ και τη σπάτουλα... το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε... ο πίνακας τελείωσε μεσα σε 3 ώρες!! όσο και αν φαίνεται απίστευτο (σε σχέση με τις νεράϊδες η οποίες χρειάστηκαν πάνω από 20 ώρες για να τελειώσουν)...
Πιστεύω ότι είναι κάτι διαφορετικό... Εμένα μου άρεσαν πολύ τα χρώματα!!

Κρυφτούλι

Άλλο ένα νεραϊδένιο θέμα, που στολίζει ήδη το δωμάτιο δύο μικρών κοριτσιών μιας πολύ καλής φίλης....

Η βασική ιδέα είναι από ένα βιβλίο με μαγνητάκια της κόρης μου...

Βυθός

Μετά λοιπόν τη βόλτα στα νεραϊδένια δάση... αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στη θάλασσα και συγκεκριμένα στο βυθό...
Λόγω και της καταγωγής μου (Ρέθυμνο) το αγαπημένο μου θαλάσσιο θηλαστικό, είναι το δελφίνι, αποφάσισα να φτιάξω μια θαλασσινή σύνθεση με πρωταγωνιστές, ποίους άλλους...δύο παιχνιδιάρικα δελφίνια.. και την παρέα τους....

Σκοπός μου είναι κάποια στιγμή αυτός ο πίνακας να μπει στο δωμάτιο του μικρού μου γιου...


Ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος με λάδια (όπως και όλοι), μια και τα βρίσκω πιο "εύπλαστα" από τα ακρυλικά και πιο εύκολο στο δούλεμα και στην ανάδειξη των χρωμάτων!!

Νεράιδες

Σαν κοριτσάκι και εγώ, πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες για ιππότες, πάνω σε άσπρα άλογα, πριγκίπισες πανέμορφες με μακρυά μαλλιά, νεράιδες και ξωτικά με τα χρυσά και ασημένια φτερά τους να πετάνε και να παίζουν ανάμεσα στα φυλλώματα των δέντρων... Και εξακολουθούν φυσικά να μου αρέσουν...
Πολλές φορές περπατώντας και κοιτάζοντας τα δέντρα, έτσι όπως περνάει ο αέρας ανάμεσα στα κλαδιά, σου δίνει την εντύπωση ότι κάτι κρύβεται εκεί... κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό...
Έτσι, αποφάσισα να φτιάξω ένα πίνακα, για να στολίσει το δωμάτιο της κόρης μου με θέμα τις νεράιδες και τα ξωτικά...
Βρήκα λοιπόν τα σχέδια που μου άρεσαν και .... ιδού το αποτέλεσμα!!

Νικόλας...

Αυτή είναι η πρόσκληση για τη βάπτιση του ανηψιού μου στην Κρήτη...

βέβαια δεν είναι δική μου δημιουργία αλλά της αδερφούλας μου...

σας την ανεβάζω όμως να την καμαρώσετε...

Ελπίζουμε να φτιάξουμε και άλλα ...

Μπουμπουνιέρες Νικόλαου μέρος Β'

Καλημέρα σας και πάλι...

Βάπτισης συνέχεια λοιπόν και σας παρουσιάζω τα σχέδια των κεριών που δόθηκαν σαν μπουμπουνιέρες για τους μεγάλους...

περιττό να σας πω ότι δεν έμεινε καμία!!!

Παιδικές μπομπονιέρες Νικόλα

Μερικά από τα σχέδια για τις παιδικές μπουμπουνιέρες είναι και τα παρακάτω...ότι απέμεινε δηλαδή και πρόλαβα να φωτογραφίσω...

για μωράκια....






και για κοριτσάκια...





και για αγοράκια...


ελπίζω να βρω και τα υπόλοιπα σχέδια και μολις τα βρω, θα τα προσθέσω και αυτά!

Τελικά τα βρήκα όλα, εκτός από μια χιονάτη!!
αν τη βρω....θα την βαλω και αυτή!!