Ζωγραφικής συνέχεια...

λοιπόν... μαζί με τα καδράκια με τις νεράιδες, η φίλη Χρύσα, μου ζήτησε και αυτά τα δύο καδράκια του Κεραυνού ΜακΚουίν, βουμ βουμ που λέει ο γιος μου, ο οποίος όταν με έβλεπε να τα ζωγραφίζω, ερχόταν δίπλα μου και μου έλεγε "μαμα, τούτο βουμ γιο?" (μαμά αυτός ο ΜακΚουίν δικός μου?)...

Τέλος πάντων... ο ένας στολίζει το δωμάτιο του γιού της Χρύσας και ο άλλος του γιου της Παρασκευής που έχουν και οι δύο γενέθλια την ίδια ημέρα, και την ίδια ημέρα με την βάπτιση της μικρής!!! Σίγουρα κανείς δεν θα ξεχάσει αυτή την ημερομηνία...

Να τα εκκατοστήσουν και οι δύο...

Χρύσα, σ'ευχαριστώ πολύ και πάλι...ξέρεις εσύ!!!

Να σας ζήσει

Η βάπτιση, ένα από τα μυστήρια της εκκλησίας μας, μοναδικό, για το παιδί, για τους γονείς και για τους ανάδοχους.... Στην Κρήτη τους ονομάζουμε "συντέκνους" το οποίο βγαίνει από το συν-τέκνο, από τη στιγμή της βάπτισης δηλαδή, οι γονείς μοιράζονται το παιδί τους με τον νονό ή την νονά. Από εδώ και πέρα λοιπόν και ο σύντεκνος/συντέκνισσα έχει και αυτή λόγο στην ανατροφή του παιδιού!!!! όλα έχουν την εξήγησή τους τελικά!

Αυτή τη στιγμή η σκραποφιλενάδα Χρύσα, βαπτίζει τη μικρούλα κόρη της Παρασκευής... Τα κορίτσια, που γνωρίστικαν μέσω της κοινής αγάπης τους για το scrapbooking πλέον έχουν και κάτι άλλο που τις ενώνει... μία μικρή κόρη, για την μία φυσική για την άλλη πνευματική

Αυτά λοιπόν τα καδράκια θα στολίζουν το δωμάτιο της μικρής νεοφώτιστης, ελπίζω να αρέσουν στην Παρασκευή αλλά και στην μικρή Δ.

Προσπάθησα να συνδέσω αυτά τα δύο καδράκια, (μέγεθος 25*35), βάζοντας το βασικό χρώμα του ενός σαν φόντο για το άλλο και αντίστροφα...ελπίζω να το κατάφερα...

Ένα παιχνιδιάρικο σύνολο, με μια μικρή νεράιδα να κάνει κούνια στα λουλούδια της....

και μια λεπτομέρεια από τα λουλούδια

Και εδώ η μητέρα πηγαίνει να αγκαλιάσει την μικρούλα κόρη της...

και λεπτομέρεια από τους πανσέδες...

Παρασκευή και Στέλιο να σας ζήσει η μικρούλα....

Χρύσα πάντα άξια!!!!!!

Μανούλα, μητέρα, μαμα....

Ένα ευχαριστώ είναι λίγο... χίλια ευχαριστώ, πολύ λιγα επίσης... ότι λόγια και να πει κανείς είναι λίγα για τον άνθρωπο που μας γέννησε, μας πόνεσε, μας ανάθρεψε, μας αγκαλιάζει όποτε το έχουμε ανάγκη (ακόμα και από μακρυά), μας γεμίζει με την αγάπη της σε όλη τη ζωή μας, που χαμογελάει ακόμα και όταν δεν χρειάζεται, απλά για να μας κάνει και εμας χαρούμενους... γιατί μητέρα γίνεσαι μια φορά και κρατάει για πάντα!!

Μανούλα μου, σ'αγαπώ πολύ... και σ'ευχαριστώ πολύ για όλα όσα μου έχεις δώσει και εξακολουθείς να μου δίνεις... σ'αγαπώ που μου έμαθες όλα αυτά που χρειάστηκαν για να γίνω κι εγώ καλύτερος άνθρωπος και μητέρα με τη σειρά μου...

Σ'αγαπώ και μου λείπεις πολύ!!!!

Καλό μήνα

Καλημέρα και από μενα και καλό μήνα, έστω και καθηστερημένα, μια και κάποιες υποχρεώσεις και κολλήματα του ΗΥ με κράτησαν μακρυά από το μπλόγκ μου...

Καλό μήνα λοιπόν και η σκραποφιλενάδα Νικολέττα μας καλεί να φτιάξουμε κάτι για τον άνθρωπο που μας γέννησε, μας πόνεσε, μας μεγάλωσε και μας αγαπάει πάντα...τη μητέρα μας... αυτό που θα φτιάξουμε μπορεί να είναι οτιδήποτε, μια χειροτεχνία, μια κατασκευή ότι μας αρέσει, αρκεί να είναι φτιαγμένο με τα χεράκια μας...

Έχουμε χρόνο μέχρι τις 8 Μαίου.

Και συνεχίζω με τα δωράκια, αυτή τη φορά από άλλη μια κρητικιά σκραποφιλενάδα, την Παρασκευή η οποία μας καλεί να γιορτάσουμε μαζί της την παγκόσμια ημέρα Scrapbook, αρκεί να αφήσουμε το σχόλιό μας στο μπλογκ της, αναφέροντας και τι μας ευχαριστεί περισσότερο να δημιουργούμε...μέχρι τις 8 Μαίου!!!

καλή επιτυχία σε όσες συμμετάσχουν στα δύο παραπάνω (και στον εαυτό μου φυσικά χιχιχιχι)

και καλές δημιουργίες!!!