Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Are there no Angels?

αυτή είναι η προσπάθειά μου στην δέυτερη πρόκληση της Ειρήνης από το blog Get Creative των Crafty croppers
Η πρόκληση έλεγε να χρησιμοποιήσουμε σαν χρώματα το μπλέ και το λευκό (τα χρώματα της ελληνικής σημαίας δηλαδή) και να εντάξουμε το ΝΟ ή το ΟΧΙ είτε στον τίτλο είτε στο journaling της σύνθεσής μας...
Είχα σοβαρό πρόβλημα και δεν έβρισκα κάποιο χαρτί να ανταποκρίνετε στις χρωματικές προσδοκίες μου, έτσι κατέληξα στο απλό κάνσον...
οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από την Κατερίνα, πριν ένα χρόνο ακριβώς όταν μας είχαν επισκεφθεί στη Σάμο... ο τίτλος επίσης "Νο angels" είναι δικός της ...και εγώ τον τροποποίησα λιγάκι... συνεφάκια, ένα προβατάκι από την Σφραγιδομανία  fibers, έκανα distressed τις άκρες των χαρτιών και τα μελάνωσα και φυσικά το απαραίτητο doodling......
Το σκέτσ που χρησιμοποίησα είναι αυτό από τις sassly lil sketches και εγώ απλά άλλαξα τις φωτογραφίες..αντί να τις βάλω κάθετα τις έβαλα οριζόντια...



φιλάκια!!

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Σωτήρης - Χαρά

Αυτό το βιβλίο ταξίδεψε στην Αθήνα για τον γάμο ενός φιλικού ζευγαριού των πεθερικών μου... όταν όμως λέμε για πολύ παλαιά φιλία.. η οποία μετράει πάνω από 35 χρόνια... και οι οποίο πάντρευαν τον γιό τους τον Σωτήρη με μια γλυκίτατη κοπέλα την Χαρά... 
ο γάμος έγινε στο Μικρολίμανο στις 16 Οκτωβρίου, πολύ όμορφα όλα όπως μου είπαν...
Ο στολισμός κατά κύριο λόγο ήταν λευκός με μια ελαφριά ασημί νότα, και αυτό ακολούθησα κι εγώ για το βιβλίο τους....
Λευκά prima λουλούδια με λίγο ασημί χρώμα επάνω και ασημί blings... τα γράμματα κομμένα φυσικά από τη Σφραγιδομανία, λίγο stickles και αρκετή clear embossing powder...








παιδιά σας εύχομαι να ζήσετε ευτυχσμένοι και πάντα ερωτευμένοι!!!!!

Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010

Travelling...

αυτό ήταν το θέμα της προηγούμενης ανταλλαγής που έγινε στο scrapbookers in greece...και το ταίρι μου ήταν η Ελίνα...
η αλήθεια είναι ότι το καθηστέρησα αρκετά να της το στείλω... μια και ήμουν τρελά απασχολημένη αλλά και λόγω ενός μπερδέματος άργησε πολύ να μου έρθει το ΒΙΑ...(είχα βάλει Γαλλία αντί για Ελλάδα... και εκείνοι δεν επικοινώνησαν μαζί μου να το διορθωσουμε αλλά περίμεναν εμένα...ποου περίμενα, περίμενα και τελικά μετα από 4 μηνύματα που τους έστειλα βρήκαμε ακρη....)
τέλος πάντων...
Τα χαρτιά που χρησιμοποίησα είναι από τη σειρά Bloom της Μy minds Eye, και σφραγίδες On the Road Inkadinkando.
Την γραμματοσειρά μου την είχε δώσει η Χρύσα, και την είχε κόψει με το μηχάνημα που έχει (σορυ δεν θυμάμαι ποιο είναι... το slice ή το silhouette)...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
στο σχέδιο είχε βγει καλό...στην πράξη δυσκόλεψε το πράγμα... δεν κάθονταν σωστά, με αποτέλεσμα να ανοίγει έτσι...γιαυτό και το έδεσα με την κορδέλα... μήπως θα μπορούσε κάποια να μου πει τι θα έπρεπε να κάνω?? ισως να έπρεπε να χρησιμοποιήσω ακόμα μεγαλύτερα γαντζάκια, δεν είχα όμως.... και ζητώ συγνώμη από την Ελίνα γιαυτό το λάθος...
 
 
 Χρησιμοποίησα πολλά tags...θέλοντας να δημιουργήσω περισσότερο χώρο για να βάλει η Ελίνα φωτογραφίες και να γράψει journaling εάν θέλει..
όλα τα ταγκς είναι φτιαγμένα με τον ίδιο τρόπο, σε ροζ-λαχανί και σιέλ χρώμα, με την βοήθεια του doily lace MS έφτιαξα τις δαντελίτσες και τα eyelets αν θυμάμαι καλά από την Making Memories, διπλή κορδελίτσα για να πιάνονται πιο εύκολα...και να τα...
 
 
 
 
 
Δυστυχώς δεν είχα χαρτιά καθαρά για ταξίδι, ώστε να μπορέσω να τα χρησιμοποιήσω, αλλά ελπίζω να σου αρέσει Ελίνα!!!
χάρηκα πολύ για την ανταλλαγή και σε ευχαριστώ για την υπομονή σου!!!

φιλάκια!!

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

Επιτέλους...

μετά από μεγάλη αναμονή και προσμονή, ήρθε επιτέλους η ώρα να σε πάρει η μανούλα σου στην αγκαλιά της...
Μικρή Μαρία, καλώς ήρθες στον κόσμο μας, στον κόσμο των μεγάλων ανθρώπων...
να είσαι γερή, δυνατή και ευτυχισμένη...να σκορπάς πάντα τη χαρά και την αγάπη ανάμεσα σε ανθρώπους που θα σε αγαπούν και θα σε εκτιμούν γιαυτό που πραγματικά είσαι...
Δεν μπορώ να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου γιατί βρίσκομαι πολύ μακρυά...σου στέλνω όμως την αγάπη όλων μας με τον άνεμο, και τα φιλιά μας με τα πουλιά του ουρανού...
Να είναι η ζωή σου σπαρμένη με ρόδοπέταλα και γεμάτη αγάπη, αρώματα και μυρωδιές υπέροχες... Σ'αγαπάμε πολύ και περιμένουμε με αγωνία τα Χριστούγεννα να σε γνωρίσουμε και από κοντά...

Αδερφούλα μου και αδερφούλη ... να σας ζήσει...να είστε γεροί και δυνατοί και πάντα αγαπημένοι να μεγαλώσετε τα παιδάκια σας...Νικολάκι μου να σου ζήσει η αδερφούλα!!!!

Στελλίτσα μου...σ'αγαπώ πολύ και μου λειπεις......

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Ηαppy birthday Elina mother scrapper

Το blog της Ελίνας σβήνει το πρώτο του κεράκι και η Ελίνα μας κερνάει ένα δωράκι...
για περάστε από εδώ να το διεκδικήσετε!!!!

στη νονά μου με αγάπη....

αυτό το μικρό άλμπουμ για φωτογραφίες, φτιάχτηκε ειδικά για τη νονά της Δημητρούλας μας, σύμφωνα με τις πολύτιμες οδηγίες της Ζεφφυ... τί θα κάναμε χωρίς τις ιδέες και τα πράγματα που μας δίχνει κατά καιρούς...δείτε το άλμπουμ της εδώ...
Σύμφωνα λοιπόν με τις οδηγίες της, έφτιαξα αυτό το μικρό άλμπουμ σε τόνους ροζ-φούξια... και γεμάτο από φωτογραφίες της μικρής μας Δήμητρας μόνη της ή μαζί με την νονά της...



εδώ η χειρόγραφη αφιέρωση στη νονά της...





Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Κέρδισα!!!!

πρίν από μερικές μέρες, η Δροσοσταλίτσα έκανε την κλήρωση για τα γενέθλια του blog της, και κλήρωνε 2 βραχιόλια με χάντρες φτιαγμένες από τα χεράκια της... και αφού έκανε την κλήρωση ...έμαθα ότι  ήμουν μία από τις δύο τυχερές!!!!
Χθες το απόγευμα είχα ένα τηλεφώνημα... από την Λένα... μου ζήτησε να μπω στο blog  της και θα ξαναμιλούσαμε αργότερα... Η Λένα έκανε κλήρωση για τα γενέθλια του blog της αλλά και για τα δικά της που έρχονται... και ήμουν μια από τις νικήτριες!!!
Κορίτσια σας ευχαριστώ και τις δύο πάρα πολύ!! να είστε καλά... πάντα χαμογελαστές και δημιουργικές!!!

μήπως να γράψω ένα Τζόκερ????

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

fall for my family......

Επιτέλους...μετά από αρκετό καιρό καταφερα να κανω μια σύνθεση.... εκτός από βιβλία ευχών...
Η αφορμή είναι η συμμετοχή μου στην πρώτη πρόκληση που διοργανώνει η Ειρήνη στο blog των  craftycroppersgr. Το θέμα ήταν να χρησιμοποιήσουμε γήινα χρώματα και αποχρώσεις του φθινοπώρου στη σύνθεσή μας αλλά και εντάξουμε ένα φύλλο μέσα σε αυτή (εγώ έβαλα αρκετά)...
Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από την Κατερίνα, στην επίσκεψη που μας είχε κάνει τον Νοέμβριο του 2009 και είναι στον προαύλιο χώρο της Παναγίας της Σπηλιανής, πάνω από το Πυθαγόρειο, με θέα την παραλία στο ποτοκάκι και λίγο πιο δεξιά βρίσκεται και το αεροδρόμιο του νησιού.... 
 

 
 

Για την σύνθεση αυτή χρησιμοποίησα σαν βαση ένα χαρτί της Fancy Pants από την σειρά Trick or Treat το Candy Corn, λουλουδάκια Prima και όχι μόνο, brads, και οι γραμματοσειρά η καφέ είναι από την Scenic Route και η άλλη είναι felt Stickers από την American Crafts, δυχτάκι πράσινο, κίτρινο και πορτοκαλί από κάποιες μπομπονιέρες και τα φύλλα (το γκλίτερ το είχαν από μόνα τους, όχι ότι δεν θα έβαζα κι εγώ!!!) είναι από ένα μπουκέτο που βρέθηκε στα χέρια της μικρής μου κάποια στιγμή..και τελικά έπεσε στα δικά μου και το έκανα φύλλο φτερό...και μετά από μερικές παρατηρήσεις της Κατερίνας... ιδού....

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

επιστροφή...

η πολύ καλή φίλη Κατερίνα, επέστρεψε δυναμικά στην μπλογκογειτονιά μας και θέλει να μας μοιράσει λίγη χαρά και αγάπη.... περάστε λοιπόν από εδώ να δείτε τι έχει να μας πει...
φιλενάδα εύχομαι να είσαι πάντα καλά, ευτυχισμένη και γελαστή... οι δυσκολίες της ζωής είναι για να μας κάνουν πιο δυνατούς και καλύτερους ανθρώπους...
σου εύχομαι τα καλύτερα από καρδιάς, γιατί τα αξίζεις και με το παραπάνω... όχι σε λόγια... αλλά σε πράξεις ...
σ'αγαπώ να είσαι καλα!!!

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι...

Πριν λίγες μέρες, έπεσε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο της Λένας Μαντά.
Δεν ήξερα ότι υπήρχε στη βιβλιοθήκη μας, μέχρι που αναζήτησα κάποιο βιβλίο για να μου κάνει συντροφιά στο ταξίδι και αποφάσισα να το διαβάσω... Το ξεκίνησα την Τρίτη το απόγευμα στο αεροπλάνο προς Αθήνα και σήμερα, 5 μέρες μετά μόλις το τελείωσα. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, σε κάθε ελεύθερο λεπτό σχεδόν που είχα, διάβαζα και λίγο...
Λόγια να περιγράψουν τα συναισθήματα που μου προξένησε η ανάγνωσή του δεν υπάρχουν... τα δάκρυα χαράς και λύπης ακόμα κυλούν από τα μάτια μου... μπορεί σε κάποιους να φανεί υπερβολική η αντίδραση αυτή, αλλά λίγο με ενδιαφέρει...Διάβαζα και εκεί που γέλαγα με κάποια σκηνή, εκεί δάκρυζα ξανά. Η εναλλαγή των συναισθημάτων είναι τόσο έντονη και τόσο δυνατή που αρκετές φορές, ενώ είχε περάσει κάμποση ώρα από την στιγμή που το είχα αφήσει και αισθανόμουν ακόμα σαν να το διάβαζα.
Η ιστορία αυτών των πέντε αδερφών, που έφυγαν από τον τόπο τους, έζησαν η κάθε μια τη ζωή της, κυνήγησαν τα όνειρά τους, κάηκαν και υπέφεραν από αυτά και επέστρεψαν μετά από 20 ολόκληρα χρόνια στον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και που τόσο εύκολα απαρνήθηκαν όταν ήταν μικρές, είναι συγκινητική... ο τρόπος που διηγείται η συγγραφέας την ιστορία σε κρατάει εκεί, προσηλωμένη, ανίκανη να αφήσεις το βιβλίο ούτε λεπτό από τα χέρια σου...
Είχα χρόνια να αισθανθώ έτσι διαβάζοντας ένα βιβλίο...ίσως και να ήταν από τη στιγμή που διάβασα τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου και Τα Παιδιά της Νιόβης του Τάσου Αθανασιάδη.
Ένα έχω να πω...αξίζει να το διαβάσει κανείς...

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Nα τα εκκατοστήσεις...

καρδούλα μου...
πέντε υπέροχα χρόνια πέρασαν από την πρώτη στιγμή που σε κράτησα στην αγκαλιά μου... έκλαιγες όταν σε έβαλαν στο στήθος μου και αμέσως, γύρισες το κεφαλάκι σου και με κοίταξες... ήξερα ότι δε έβλεπες εκείνη την στιγμή... αλλά ένοιωσα τη ματιά σου να με διαπερνάει... σταμάτησες εσύ τα κλάμματα...και τα έβαλα εγώ... όχι από πόνο ...αλλά από απέραντη αγάπη και ευγνωμοσύνη για σένα και το Θεό που σε έφερε στη ζωή μας... 
εύχομαι η ζωή σου να είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, να είσαι γερή, δυνατή και ανεξάρτητη, γλυκιά και συνάμμα δυναμική, να αγαπάς τους γύρω σου, τον κόσμο μας, το περιβάλλον...να συνεχίσεις να έχεις αυτές τις "κοινωνικές ευαισθησίες" που διακρίνουν όλοι και επαινούν οι δασκάλες σου στο νηπιαγωγείο...
Είμαστε πάντα εδώ για ότι χρειαστείς, να σε βοηθήσουμε όταν το χρειάζεσαι, να σε αγκαλιάσουμε, να σε κανακέψουμε, να σε προστατέψουμε......
εύχομαι να σου δώσουμε τις αρχές που θα χρειαστείς για να πορευτείς στη ζωή σου και να γίνεις ένα χρήσιμος άνθρωπος, να είσαι υπερήφανη για τους γονείς σου ... όπως είμαστε και θα είμαστε και εμείς για σένα!!
θα είμαστε πάντα δίπλα σου....ΠΑΝΤΑ
χαρούμενα γενέθλια μικρή μου πριγκίπισσα!!!
η μανούλα....

Δωράκι από την Ζέφυ!!!

Η Ζέφφυ, μας, αυτή η γλυκίτατη scrapbooker !!!!που πάντα έχει κάτι νέο να μας δείξει σχετικά με το αγαπημένο μας χόμπι, αποφάσισε για πολλούς λόγους να μας χαρήσει μερικά υπέροχα πραγματάκια!!!
ευχαριστούμε πολύ!!!
πάντα γλυκιά δημιουργική και γελαστή!!!!
φιλάκια πολλά!!!!

Δωράκι από τη Λένα

Η φιλενάδα Λένα, γιορτάζει σε μερικές μέρες τα γενέθλια του blog της και μας χαρίζει όμορφα πραγματάκια...
Λένα μου εύχομαι πάντα υπέροχες δημιουργίες να τις χαιρόμαστε κι εμείς μέσα από το blogάκι σου!!
πολλά φιλιά!!!!