για το νέο μας μωράκι…

το βαφτιστήρι μας, που γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 2012…ναι ναι, την ημέρα της επετείου των γάμων μας, επέλεξε ο μικρούλης μας να κάνει πρόωρα την εμφάνισή του… ένα υπέροχο δώρο… η αλήθεια είναι ότι μας ανησύχησε λιγάκι, αλλά τώρα είναι όλα καλά, όλοι μαζί στο σπίτι!!!!
Βασικά το “πλάνο ήταν” να ετοιμάζαμε ένα baby shower party για την μαμά του μετά τις 15 Ιουλίου…αλλά μας πρόλαβε…έτσι το δωράκι του καθυστέρησε λιγάκι, περιμέναμε να επιστρέψει στη βάση του ο μικρός με τον μπαμπά του και μετά όλα τα άλλα…
Έτσι, σαν “τρελή” νονά, έφτιαξα την παρακάτω ΄”τούρτα” από πάνες, με διάφορα δωράκια για τον μικρούλι μας…

με το απαραίτητο δωράκι για το “δέσιμο της κουμπαριάς”
η πίσω πλευρά του
έτοιμο προς παράδοση…

Βασίλη και Μαίρη…να χαίρεστε το νέο μέλος της οικογένειας και τον Μαριάκο σας…
Ευχαριστούμε πολύ πολύ για την τιμή που μας κάνετε να γίνουμε “συντέκνοι”…
Πολλά πολλά φιλιά!!!

λιοντάρι-ζέβρα-καμηλοπάρδαλη-ελέφαντας

βιβλίο της ζούγκλας κανονικό!!!
Ο Κυριάκος και η Σωτηρία βάπτιζαν το αγοράκι τους, Γιώργος το όνομα του, στις 17 Ιουνίου (ω ναι…την ημέρα των εκλογών, που να το ήξεραν!!!)
Το θέμα της βάπτισης ήταν ζώα της ζούγκλας…λιοντάρι-ζέβρα-ελέφαντας και καμηλοπάρδαλη, μια και οι μπομπονιέρες ήταν πουγκάκια με μαγνητάκια/ζωάκια και τα χρώματα πορτοκαλί, γαλάζιο και πράσινο…
Αυτό λοιπόν το βιβλίο ήταν το δωράκι μας, για να γεμίσει από ευχές, φωτογραφίες και αναμνήσεις για το μικρό νεοφώτιστο…


φυσικά οι εσωτερικές σελίδες στολισμένες με τα αντίστοιχα ζωάκια…
Κυριάκο και Σωτηρία να σας ζήσει το παλικαράκι σας, να χαίρεστε και την Αργυρούλα σας!!!
Νονά πάντα άξια!!!!!

βγαίνει η βαρκούλα….

βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά….  από το περιγιάλι, βαρκούλα …… βαρκούλα….
για να βαπτιστεί ο μικρός Σταύρος… ένα γλυκίτατο χαμογελαστό μικρό αντράκι!!!!
Το καράβι, όνομα &  άγκυρα από Σφραγιδομανία, πολλές σφραγίδες, χρώματα και πολύ πολύ αγάπη!!!!

η διακόσμηση και το στήσιμο του τραπεζιού είναι από την γιαγιά του μικρού, χρυσοχέρα κα Πόπη!!!

Είδατε το καράβι που έφτιαξε για να φιλοξενήσουν τις μπομπονιέρες καράβι??? χαρτί και υφασμάτινο πανάκι!!!!!

Γιάννη και Κατερινάκι, να σας ζήσει το νεοφώτιστο και να χαίρεστε την όμορφη οικογένειά σας!!!

Στη δασκάλα μας με αγάπη…

η κα Στέλλα είναι η νηπιαγωγός στο σχολείο που πηγαίνει η Δημητρούλα μας, και ήταν και δασκάλα της την προηγούμενη χρονιά στο νήπιο.
Μια γυναίκα με αρχές και ήθος, αγάπη αστείρευτη για τα παιδιά μας… τα παιδιά της, πολύ αγαπητή από όλους, γονείς, παιδιά, συναδέλφους.
Για την κυρία Στέλλα λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (σύμφωνα με το νόμο και μόνο) να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να συνταξιοδοτηθεί… όχι ότι ήταν κάτι που πραγματικά ήθελε, γιατί έχει δώσει πολλά και έχει ακόμα πολλά να δώσει…
Η συνάδελφος της λοιπόν, η κα Μαρκέλλα, ένας επίσης εξαίρετος άνθρωπος (πάνω απ’ όλα) και πολύ καλή νηπιαγωγός και παιδαγωγός, ζήτησε να της φτιάξουμε ένα βιβλίο αναμνήσεων. Ζητήσαμε λοιπόν από τα παιδιά του νηπιαγωγείου-1ης-2ας και 3ης τάξης, παιδιά τα οποία είχαν την κα Στέλλα ως δασκάλα τους, να της φτιάξουν μια ζωγραφιά και σε ένα καρτελάκι (ταγκ) να της γράψουν μερικά λόγια… ο τίτλος από τη φίλη Φρόσω κομμένος από την Σφραγιδομανία (βεβαίως βεβαίως) και εγώ ανέλαβα το έργο του στησίματος και δεσίματος του άλμπουμ…
Είχα λοιπόν κόψει τα χαρτόνια…ετοιμάσει το εξώφυλλο όλα… και περίμενα να μου φέρουν εκτυπωμένες τις ζωγραφιές των παιδιών τις οποίες θα συμπλήρωνα στο άλμπουμ… είχα μιλήσει με αυτόν που ανέλαβε τις εκτυπώσεις, είχαμε κανονίσει το μέγεθος ώστε να προετοιμάζω εγώ τα υπόλοιπα γιατί έπρεπε Πέμπτη να το παραδώσω…
Την Τετάρτη το μεσημέρι λοιπόν… παίρνω τις εκτυπώσεις… πάω να τις βάλω στη θέση τους κ κάτι ΔΕΝ μου πήγαινε καλά…μετράω τις διαστάσεις…και το 24εκ πλάτος που είχαμε κανονίσει…είχε γίνει 25εκ!!!!

Να κόψω από την αρχή τα χαρτόνια και να ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΩ το εξώφυλλο…αδύνατον… προσπάθησα λοιπόν να βρω τρόπο να εξοικονομήσω αυτά τα 70χλ που χρειαζόμουν… (αφού είχα κουτσουρέψει όσο μπορούσα τα πλαϊνά έτσι ώστε να μην κόψω τις ζωγραφιές των παιδιών…
Έβαλα λοιπόν… extentions… στις σελίδες μου…
βέβαια δεν ήταν ότι καλύτερο γιατί το αποτέλεσμα ήταν αυτό…
τα εσωτερικά φύλλα ήταν πιο μακριά από το εξώφυλλο.. έτσι στόλισα αντίστοιχα και τις εξωτερικές πλευρές σε κάποια φύλλα … και αυτό ήταν… στεναχωρήθηκα πάρα πολύ που δεν έγινε ακριβώς αυτό που σχεδίαζα και ήθελα να κάνω…αλλά δυστυχώς έπρεπε να συμβιβαστώ γιατί πολύ απλά…δεν είχα άλλη λύση…Βέβαια η αντίδραση της κας Στέλλας και της κας Μαρκέλλας με αποζημείωσαν για τη στεναχώρια που πέρασα και με το παραπάνω.....
Αρκετά σας ζάλισα με την περιπέτεια… ιδού το βιβλίο…

τα φακελάκια αυτά έχουν μέσα τα καρτελάκια με τις ευχές των παιδιών… στην πρώτη σελίδα υπάρχει φωτογραφία της αντίστοιχης τάξης, ακολουθούν οι ζωγραφιές τους και μετά το φακελάκι με τις ευχές. αν δείτε την αριστερή φωτογραφία θα δείτε ότι η σελίδα αυτή είναι μια τσέπη/θήκη και μέσα έχει τις ίδιες τις ζωγραφιές των παιδιών…και αυτό το μοτίβο έχω ακολουθήσει σε όλο το βιβλίο με αρκετές κενές σελίδες ώστε να προσθέσει εκείνη κάποιες άλλες φωτογραφίες, σκέψεις ή αναμνήσεις που επιθυμεί…
 
Τα χαρτιά που χρησιμοποίησα είναι από τη σειρά Origins, πολλές δαντέλες, brads (διπλόκαρφα) λουλουδάκια, κορδέλες, περλίτσες, στρασάκια και χάντρες..
Κυρία Στέλλα, σας ευχαριστούμε για όλα όσα προσφέρατε στα παιδιά μας όλα αυτά τα χρόνια για τις αρχές και τις αξίες που τους μεταλαμπαδεύσατε.. Είμαστε πολύ τυχεροί που σας είχαμε ως δασκάλα στην πρώτη μας χρονιά ως μαθητές…
Να είστε καλά…

Για τον μικρό Νικόλα…

άλλος ένας καθρέφτης, αυτή τη φορά για το μικρό Νικόλα που είχε τα πρώτα του γενέθλια. Ο Νικόλας είναι το παιδάκι των νονών του δικού μας Νικόλα… (ω ναι…τους έχουμε μπόλικους)
θέλοντας να φτιάξω κάτι παιχνιδιάρικο, πήρα το αυτό το πακετάκι από τη Σφραγιδομανία, τα ακρυλικά μου χρώματα, τα πινέλα μου και άρχισα το ζωγράφισμα… τα χέρια μου έγιναν μπλε πράσινα, λευκά από τα σύννεφα…αλλά το ευχαριστήθηκα υπέρ του δέοντος…

η έκπληξή μου μεγάλη, όταν μπαίνοντας στο δωμάτιο του μικρού, το οποίο δεν είχα δει όταν το έφτιαχναν, είδα στον ένα τοίχο ένα “χωριό” και τα πόμολα όλα ήταν μικρά σπιτάκια σαν και αυτό του καθρέφτη!!!! απόλυτα ταιριαστό με το υπόλοιπο σύνολο!!!!
Γιάννη και Αγγελίτσα, να τον χαίρεστε τον κούκλο σας!!!!!!!!

Στην κυρία μας με αγάπη….

Αυτό είναι το δώρο της κας Μαρίας, της δασκάλας της Δημητρούλας μας στην πρώτη Δημοτικού. Ένας υπέροχος άνθρωπος, γλυκός και χαμογελαστός… όποτε πήγαινα να ρωτήσω πως τα πηγαίνει η μικρή… η απάντησή της… “τι να πω για τη Δημητρούλα, δεν έχω κάτι να πω… ότι και να πω και να δείξω στα παιδιά, είναι η πρώτη που τα καταλαβαίνει και εξηγεί και στους υπόλοιπους!!!!” καμάρι τρελό η μαμά κουκουβάγια… και ας μου ψήνει το ψάρι στα χείλη στο σπίτι…

η πρώτη μου προσπάθεια για καθρέφτη και φυσικά, όπως πάντα…τελευταία στιγμή μια και έγινε το προηγούμενο βράδυ…
Στην πίσω πλευρά, ο καθρέφτης έχει μια ιδιόχειρη αφιέρωση της μικρής μου για την δασκάλα της, ώστε να συνοδεύει πάντα το δωράκι μας… !!!
Κα Μαρία, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για μια υπέροχη σχολική χρονιά και για όλα αυτά που μάθατε στα μικρά μας πρωτάκια!!!!!
Να είστε καλά να προσφέρετε και άλλα πολλά σε άλλα παιδάκια, πάντα με αυτό το γλυκό σας χαμόγελο!!!!

Μια ωραία πεταλούδα….

για την Κλεοπάτρα…
Αυτή η υπέροχη πεταλούδα, φτιάχτηκε ειδικά για την Κλεοπάτρα για να φυλάξει αναμνήσεις από τα σχολικά της χρόνια.
Η ιδέα της Γωγώς, μαμάς της μικρής, ήταν να έχει αρκετές κενές σελίδες, ούτως ώστε να μπουν μέσα φωτογραφίες της μικρής από την σχολική χρονιά, μαζί με την εκάστοτε δασκάλα και να υπάρχει χώρος για αφιερώσεις και σημειώσεις…
Αγαπημένο θέμα της Κλεοπάτρας οι πεταλούδες. Δεν θα μπορούσα να παραβώ τις επιθυμίες της.. ένα χαρτί γεμάτο μικρές και μεγάλες πεταλούδες… πολύ κόψιμο στο χέρι ώστε να δοθεί αυτό το τρισδιάστατο αποτέλεσμα και φυσικά κορδέλες, χάντρες και λουλούδια και… τι άλλο… glitter!!!!!!!
Το σχέδιο και το όνομα φυσικά από τη Σφραγιδομανία στο οποίο έχουν κολληθεί χάντρες….μια μία με το χέρι και περασμένες με stickles stardust για να γυαλίζει…



το γεγονός ότι άρεσε πρώτα απ’ όλα στην ίδια την Κλεοπάτρα με χαροποίησε ιδιαίτερα!!!!!!
Κλεοπάτρα μου, σου εύχομαι να γεμίσει με αναμνήσεις υπέροχες από τα μαθητικά σου χρόνια!!!
Νάσο και Γωγώ, να την χαίρεστε την πριγκιπέσσα σας!!!!! και σας ευχαριστώ…

πριν από 9 χρόνια

 αυτή τη μέρα ξημέρωνε ο γάμος μας...

όλα έτοιμα, από μέρες.... το άγχος, η αγωνία και η λαχτάρα μεγάλη... πως θα είναι όλα? θα είναι άραγε όλα σωστά και όπως τα προγραμματίσαμε? θα έρθουν οι φίλοι μας? θα περάσουν όλοι καλά?
και μετά τι? θα είμαστε πια παντρεμένοι. Η ζωή μας πώς θα είναι? θα περνάμε καλά? θα είμαστε ευτυχισμένοι? θα καταφέρουμε αυτά που σχεδιάζουμε? 
Τα ερωτήματα πολλά... ποιός μπορεί να τα απαντήσει ? Κανείς... ο χρόνος θα δείξει...

Σήμερα?

 μετά από 9 χρόνια γάμου είμαστε μαζί, έχουμε δύο υπέροχα παιδιά, το σπίτι μας είναι "σχεδόν" έτοιμο, ένα μόνο έχω να πώ.....

Σ' ευχαριστώ πολύ.......

που τόσα χρόνια, όχι μόνο τα 9 του γάμου μας αλλά και όλα τα 18 χρόνια που είμαστε μαζί, σύζυγος, φίλος, σύντροφος, εραστής μα πάνω απ' όλα είσαι δίπλα μου...ότι και να χρειαστώ, ότι και να συμβεί είσαι εκεί να το αντιμετωπίσουμε μαζί, να το συζητήσουμε, να πάρουμε μαζί τις αποφάσεις που απαιτούνται για να λύσουμε το οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί.... είσαι εκεί, υπομονετικός στη γκρίνια μου, στις παραξενιές μου, στις μαύρες μου, να προσπαθούμε να λύσουμε τα όποια θέματα προκύπτουν. Η αισιοδοξία σου, που κάποιες φορές ειλικρινά απορώ που την βρίσκεις, μου δίνει άλλο αέρα, βλέπω κι εγώ το φως στο τούνελ... είσαι εκεί... δίπλα μας...
Στα δύσκολα μα πάνω από όλα στις χαρές!!!!!

Να χαιρόμαστε τα παιδάκια μας μα πάνω απ' όλα... ο ένας τον άλλο!!!!!

μωρό μου... σ'αγαπώ και σ'ευχαριστώ!!!!!!

μια κορνίζα για τη Μαρίζα…

όπως είπα, αυτό τον καιρό μπορεί να χάθηκα…αλλά όλο και με κάτι καταπιανόμουνα…
βέβαια η διάθεση όχι πάντα στα καλύτερά της…αλλά…. το κατά δύναμην…
αφού πριν μερικές μέρες η κόρη μου μου λέει… “μαμά, έχεις πολύ καιρό να κάνεις scrapbooking”… πόσο δίκιο έχει το παιδάκι μου…
ξεκινάω λοιπόν από το παλαιότερο (νομίζω)…
μια απλή κορνιζούλα από το ΙΚΕΑ, μεταμορφώθηκε, στολίστηκε με λουλούδια και πεταλούδες για να φιλοξενήσει μια φωτογραφία από τα γενέθλια της μικρής αδερφής της καλύτερης φίλης της κόρης μου… της μικρής Μαριζούλας!!!!!
Ένα γλυκίτατο, χαμογελαστό τσαχπίνικο 4χρονο ξανθό πλασματάκι, που της αρέσουν φυσικά οι πεταλούδες, τα λουλούδια και το ροζ!!!!!
η φωτογράφιση έγινε στο σπίτι τους, στην αυλή με τα φυτά τους… γιατί τελευταία στιγμή καθώς την έφτιαξα δεν πρόλαβα να την φωτογραφίσω… (τι πρωτότυπο!!!)


Ερασμία και Παύλο, να χαίρεστε τα κορίτσια σας και να τα καμαρώνετε!!!!!

πάει καιρός ….

που έχω να γράψω στο “σπιτάκι” μου… νομίζω ότι είναι ώρα για μια ανακαίνιση, ένεκα του καλοκαιριού.
Ο χρόνος πολύ περιορισμένος, η διάθεση με πολλά πολλά σκαμπανεβάσματα…αλλά πιστεύω ότι ΠΡΕΠΕΙ να ξεκολλήσουμε από κάποιες καταστάσεις που μας οδηγούν σε αδιέξοδα. Να φανούμε δυνατοί και “ότι βρέξει ας κατεβάσει”.
Το κακό είναι ότι δεν προλαβαίνω να σας επισκεφθώ, βλέπω αραιά και που τις δημιουργίες σας και ειλικρινά ζηλεύω και σας θαυμάζω.. που βρίσκετε τη διάθεση (κυρίως) και το χρόνο για όλα αυτά…
Εμείς προχωράμε με το σπίτι, τώρα προσπαθούμε να εντείνουμε λίγο τους ρυθμούς ώστε μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου να έχουμε ήδη μετακομίσει σε ένα ημιτελές σπίτι μεν, αλλά έξω από το ενοίκιο δε. Και σιγά σιγά, εκ των έσω πλέον, να κάνουμε πράγματα για το υπόλοιπο σπίτι. Οπότε τώρα πρέπει να παραγγείλουμε ήδη υγιεινής και πλακάκια, να έρθει η ξυλεία για την κουζίνα, οι πόρτες (μια και τα παράθυρα περιμένουν την τοποθέτηση) η θέρμανση, οι ηλεκτρικές συσκευές… και διάφορα άλλα…ουσιαστικά πρέπει μέσα σε αυτούς τους υπόλοιπους δύο μήνες…να μπουν και να τελειώσουν στο σπίτι… όχι ένα, ούτε δύο…αλλά 5 ειδικότητες!!!!!
Εγώ πάλι έχω μια διάθεση να αρχίσω να βάζω πράγματα σε κούτες… αλλά, τι να πρωτομαζέψω και που θα τις πάω αυτές τις κούτες….αλλά έχει ο Θεός όλα θα γίνουν.
Σιγά σιγά θα σας δείξω και αυτά τα λίγα που έφτιαξα αυτό τον καιρό… εν καιρώ λοιπόν!!!!