η κα Στέλλα είναι η νηπιαγωγός στο σχολείο που πηγαίνει η Δημητρούλα μας, και ήταν και δασκάλα της την προηγούμενη χρονιά στο νήπιο.
Μια γυναίκα με αρχές και ήθος, αγάπη αστείρευτη για τα παιδιά μας… τα παιδιά της, πολύ αγαπητή από όλους, γονείς, παιδιά, συναδέλφους.
Για την κυρία Στέλλα λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (σύμφωνα με το νόμο και μόνο) να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να συνταξιοδοτηθεί… όχι ότι ήταν κάτι που πραγματικά ήθελε, γιατί έχει δώσει πολλά και έχει ακόμα πολλά να δώσει…
Η συνάδελφος της λοιπόν, η κα Μαρκέλλα, ένας επίσης εξαίρετος άνθρωπος (πάνω απ’ όλα) και πολύ καλή νηπιαγωγός και παιδαγωγός, ζήτησε να της φτιάξουμε ένα βιβλίο αναμνήσεων. Ζητήσαμε λοιπόν από τα παιδιά του νηπιαγωγείου-1ης-2ας και 3ης τάξης, παιδιά τα οποία είχαν την κα Στέλλα ως δασκάλα τους, να της φτιάξουν μια ζωγραφιά και σε ένα καρτελάκι (ταγκ) να της γράψουν μερικά λόγια… ο τίτλος από τη φίλη Φρόσω κομμένος από την Σφραγιδομανία (βεβαίως βεβαίως) και εγώ ανέλαβα το έργο του στησίματος και δεσίματος του άλμπουμ…
Είχα λοιπόν κόψει τα χαρτόνια…ετοιμάσει το εξώφυλλο όλα… και περίμενα να μου φέρουν εκτυπωμένες τις ζωγραφιές των παιδιών τις οποίες θα συμπλήρωνα στο άλμπουμ… είχα μιλήσει με αυτόν που ανέλαβε τις εκτυπώσεις, είχαμε κανονίσει το μέγεθος ώστε να προετοιμάζω εγώ τα υπόλοιπα γιατί έπρεπε Πέμπτη να το παραδώσω…
Την Τετάρτη το μεσημέρι λοιπόν… παίρνω τις εκτυπώσεις… πάω να τις βάλω στη θέση τους κ κάτι ΔΕΝ μου πήγαινε καλά…μετράω τις διαστάσεις…και το 24εκ πλάτος που είχαμε κανονίσει…είχε γίνει 25εκ!!!!
Να κόψω από την αρχή τα χαρτόνια και να ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΩ το εξώφυλλο…αδύνατον… προσπάθησα λοιπόν να βρω τρόπο να εξοικονομήσω αυτά τα 70χλ που χρειαζόμουν… (αφού είχα κουτσουρέψει όσο μπορούσα τα πλαϊνά έτσι ώστε να μην κόψω τις ζωγραφιές των παιδιών…
Έβαλα λοιπόν… extentions… στις σελίδες μου…
βέβαια δεν ήταν ότι καλύτερο γιατί το αποτέλεσμα ήταν αυτό…
τα εσωτερικά φύλλα ήταν πιο μακριά από το εξώφυλλο.. έτσι στόλισα αντίστοιχα και τις εξωτερικές πλευρές σε κάποια φύλλα … και αυτό ήταν… στεναχωρήθηκα πάρα πολύ που δεν έγινε ακριβώς αυτό που σχεδίαζα και ήθελα να κάνω…αλλά δυστυχώς έπρεπε να συμβιβαστώ γιατί πολύ απλά…δεν είχα άλλη λύση…Βέβαια η αντίδραση της κας Στέλλας και της κας Μαρκέλλας με αποζημείωσαν για τη στεναχώρια που πέρασα και με το παραπάνω.....
Αρκετά σας ζάλισα με την περιπέτεια… ιδού το βιβλίο…
τα φακελάκια αυτά έχουν μέσα τα καρτελάκια με τις ευχές των παιδιών… στην πρώτη σελίδα υπάρχει φωτογραφία της αντίστοιχης τάξης, ακολουθούν οι ζωγραφιές τους και μετά το φακελάκι με τις ευχές. αν δείτε την αριστερή φωτογραφία θα δείτε ότι η σελίδα αυτή είναι μια τσέπη/θήκη και μέσα έχει τις ίδιες τις ζωγραφιές των παιδιών…και αυτό το μοτίβο έχω ακολουθήσει σε όλο το βιβλίο με αρκετές κενές σελίδες ώστε να προσθέσει εκείνη κάποιες άλλες φωτογραφίες, σκέψεις ή αναμνήσεις που επιθυμεί…
Τα χαρτιά που χρησιμοποίησα είναι από τη σειρά Origins, πολλές δαντέλες, brads (διπλόκαρφα) λουλουδάκια, κορδέλες, περλίτσες, στρασάκια και χάντρες..
Κυρία Στέλλα, σας ευχαριστούμε για όλα όσα προσφέρατε στα παιδιά μας όλα αυτά τα χρόνια για τις αρχές και τις αξίες που τους μεταλαμπαδεύσατε.. Είμαστε πολύ τυχεροί που σας είχαμε ως δασκάλα στην πρώτη μας χρονιά ως μαθητές…
Να είστε καλά…
