δωράκι!!

Αυτά τα πινακάκια είναι δώρο για μια καλή φίλη, που είχα την τιμή να φιλοξενίσω (μαζί με την τεραστίων διαστάσεων και ενδιαφέροντος βαλίτσα της!!!)

Κατερινούλα ελπίζω να σου αρέσουν!!!

Look Dad...

Αυτό το LO, το έφτιαξα για να συμμετάσχω στην πρόκληση του Memories Trend που είχε σαν βασικό στοιχείο τα κουμπιά, όπου θέλουμε, σε ότι μέγεθος θέλουμε και όσα θέλουμε...

Θέλησα λοιπόν να χρησιμοποιήσω αυτή τη φωτογραφία, η οποία μου άρεσε πολύ, και ήθελα κατι να κάνω με αυτή... και έτσι όπως η μικρή έχει τεντωμένο το χεράκι της, είναι όντως σαν κάτι να δείχνει στον μπαμπά της!!! οπότε, έτοιμος και ο τίτλος...

Αυτό που σκέφτηκα εγώ αμέσως, αφού βρήκα την φωτογραφία, ήταν να βάλω αντί του Ο στο Look, κουμπάκια, τα οποία η Κατερίνα με το μαγικό της άγγιγμα τα μεταμόρφωσε σε μάτια!!! και μετά τα δέσαμε με λίγο κερωμένο νήμα.

Στην αρχή σκέφτηκα να βάλω να δείχνει ένα καράβι αλλά δεν βρήκα κάτι να μου αρέσει και αυτά τα ψαράκια μου έκαναν κλικ...

οπότε... κίτρινο το χρώμα, κίτρινα τα ψαράκια και τα κυμματάκια κάτω από τα ψάρια, είναι τα υπολλήματα από την μπλε μπορντούρα κάτω από τη φωτογραφία στο άλλο LO με το αλογάκι!!!

και να το αποτέλεσμα.....

Πως σας φαίνεται??

Δημιουργία με φίλους!!

Λίγο καθηστερημένο αυτό το post βέβαια, αλλά τι να κάνουμε... όσες μερες ήταν εδώ η Κατερίνα, δεν ασχολήθηκα καθόλου με τον υπολογιστή!!
Την ημέρα, λοιπόν, της Εθνικής μας εορτής, αφού κάναμε την οικογενειακή μας βόλτα μαζί με τους φιλοξενούμενούς μας Κατερίνα και Γ.(σύζυγος), αφήσαμε τους 3 άντρες σπίτι μόνους τους και οι 3 γυναίκες (εγώ, Κατερίνα και η κορούλα μου) πήραμε τους δρόμους...
Πήγαμε να συναντήσουμε την scrapoφιλενάδα Λένα που μένει στο Καρλόβασι..μόλις 45' μακρυά!!!
Κρατούσαμε μαζί 4 τσάντες με διάφορα πράγματα, dies, σφραγίδες, μελάνια nestabillities, embossing folders...ότι μπορείτε να φανταστείτε...και φυσικά πολλά ΧΑΡΤΙΑ!!!
και δύο παρακαλώ big shot...και ευτυχώς ήταν δύο γιατί το ένα μόνο του δεν έφτανε!!!
κόψαμε δεντράκια, νυφάδες, λουλούδια, πεταλούδες, φυλαράκια, tags...ότι μπορείτε να φανταστείτε!!!
ήταν φανταστικά!!!
Δυστυχώς η ώρα περασε πολύ γρήγορα, μια και οι δύο έχουμε μικρά παιδιά που έπρεπε να κοιμηθούν (μαλιστα εμείς είχαμε και διαδρομή μπροστά μας) οπότε φύγαμε γρήγορα...αλλοιώς... ακόμα εκεί θα ήμασταν!!!!!

Λένα να το επαναλλάβουμε σύντομα!!!!

Ειναι ωραίο να δημιουργείς με φίλους!!!

Riding On

Εδώ είναι το LO που έφτιαξα με την βοήθεια, τις συμβουλές και τα εργαλεία της Κατερίνας και αφορούσε την 3η πρόκληση στο Scrapbookers in Greece.
Η παρουσία της και μόνο ήταν καταλυτική, ήμουν πιο χαλαρή, γιατί ήμουν σίγουρη πως αν έκανα κάποιο λάθος θα μπορούσε να μου το διορθώσει... τελικά δεν έκανε και πολλές παρεμβάσεις κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα!!!
Τώρα να δούμε πως θα συνεχίσουμε...

Κλασσικά τις φωτογραφίες τις πέρασε ανάποδα, αλλά αν τις πειράξω, δεν θα ανοίγουν, οπότε τις αφήνω ως έχουν...

Οι πρώτες δύο είναι λεπτομέρειες του LO με την αγαπημένη μου ζουζούνα, πριν από περίπου 3 χρόνια σε ένα παιδότοπο στο Φάληρο που είχαμε πάει με τον μπαμπά της και τη νονά της... Είχε τόσα πολλά παιχνίδια και είχε κολλήσει σε αυτό το αλογάκι...

Οι φωτογραφίες αυτές που βγάλαμε εκεί, είναι από τις αγαπημένες μου...


Η αντίθεση του ροζ μπουφάν με το πράσινο γρασίδι είναι φανταστική (δυστυχώς δεν φαίνεται καλά στις φωτογραφίες, στην πραγματικότητα το πράσινο είναι πολύ ζωηρό!!) και σου δίνει τη δυνατότητα να την "επεξεργαστείς" όπως θες...

Κατερινούλα σ'ευχαριστώ!!!

Ζουζουνίτσα μου ... σ'αγαπώ...

Back to normal...

Καλό μήνα σε όλες...
Σήμερα, δυστυχώς... αναχώρησε η φιλενάδα Κατερίνα με τον άντρα της...
Αυτές οι μέρες πέρασαν πολύ γρήγορα, με αρκετή δημιουργία (όσο μπορούσαμε δηλαδή, με τα δυο μικρά ζουζούνια να μπερδεύονται στα πόδια μας) και το Big Shot...δούλευε συνέχεια!!! έκοβα έκοβα έκοβα.... και ακόμα το έχω εδώ και ίσως δοκιμάσω το βράδυ να κόψω λίγο ύφασμα...χιχιχι
Δοκίμασα τα dies, έκανα embossing, δοκίμαζα σχέδια διάφορα... αν μπορούσα θα είχα κόψει ακόμα περισσότερο(βέβαια να δω πως θα τα ξεχωρίσω για να τα χρησιμοποιήσω)!!!και φυσικά ο άντρας μου απορεί πότε και πως θα τα χρησιμοποιήσω, αλλά εχω βάλει σκοπό να τα αξιοποιήσω...
Σε όλη αυτή τη διαδικασία είχα και βοηθούς, τους καλύτερους βέβαια, (όταν δεν γκρίνιαζαν), την μεγάλη μου κόρη (4 χρόνων), πού είχε άποψη για τα πάντα, έφερνε χαρτιά και σχέδια για να κόψουμε (και φυσικά δεν μπορούσα να της χαλάσω χατήρι) και ο μικρός, όταν δεν ανακάτεβε τα χαρτιά, γύρναγε το Big Shot!!!!! ναι τα μικρά τα κατάφερναν μια χαρά...
Μακάρι να καθόταν περισσότερο τα παιδιά, υποσχέθηκαν βέβαια οτι θα ξαναέρθουν, μαζί με τα πρώτα χιόνια... ;)
Φωτογραφίες από αυτά που φτιάξαμε θα ανεβάσω αργότερα σήμερα ή αύριο...μια και τώρα με περιμένει δουλίτσα, που τα είχα όλα αφήσει στην άκρη χάρην της δημιουργίας!!!

Αναμονή!!

Καλησπέρα σε όλες!!

Κυριακή σήμερα και μόλις κάθησα για να ξεκουραστώ λίγο...βλέπετε οι δουλειές του σπιτιού και ειδικά με δυο μικρά παιδιά, δεν τελειώνουν ποτέ!!!
Όχι ότι τώρα τελείωσα, γιατί αν ρίξω μια ματια γύρω μου, θα δω παιχνίδια πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, μπάλες δίπλα στους καναπέδες, τα μαξιλάρια του καναπέ δε... ατάκτως ερρηγμένα!!! και γενικα, ότι δουλεια έκανα όλο το ΣΚ, δεν φαίνεται καθόλου!!
Τις τελευταίες μέρες, δεν είχα και ιδιαίτερη διάθεση αλλά και χρόνο να κάνω κατι, ούτε καν ένα μηνυμα, πλην αυτών που αφορούσαν σε κάποια δωράκια που ανακάλυψα ψάχνοντας στο ιντερνετ (γιατί αυτό έκανα μόνο) και χάζευα και τις δικές σας δημιουργίες. Αλήθεια πως τα καταφέρνετε και τα συνδυάζετε? γιατι εγω τρεχω και δεν φτάνω όλη μέρα και μόλις νυχτώσει είμαι κομμάτια!! Που θα παει, θα έρθει και εμένα η σειρά μου!!
Εκτός του ιντερνετ λοιπόν, προσπάθησα να βαλω και σε τάξη τα διάφορα πραγματακια που έχω σχετικά με το scrapbooking, μάλλον για χειροτεχνίες είναι καταλληλότερα, απλά για να τα έχω έτοιμα προς χρήση, όταν με το καλό έρθει η Κατερινούλα!!!
Ειλικρινά αυτή τη συνάντηση την περιμένω με αγωνία... Με την Κατερίνα γνωριστήκαμε πριν 10 χρόνια (ίσως και παραπάνω) μέσω κοινών γνωστών και αμέσως γίναμε φίλες. Βέβαια, έτσι και αλλοιώς, αυτό το χαμόγελό της σε κερδίζει αμέσως και μετά, γνωρίζοντας την περισσότερο την αγαπάς όλο και πιο πολύ!!!
Δυστυχώς όμως, η ζωή και η ρουτίνα μας κάνει και χάνουμε επαφή με αγαπημένα πρόσωπα, ευτυχώς που υπάρχει και το τηλέφωνο βεβαια, αλλά...φτάνει αυτό να κρατήσεις επαφή με κάποιον? Ίσως ναι, ισως όχι. Εμείς με την Κατερίνα έχουμε να ειδωθούμε περίπου 7 χρόνια, έχοντας κρατήσει επαφή κυρίως σε γιορτές (ονομαστικές) αλλά και με κάποια ξαφνικά μικρά τηλεφωνήματα.
Και ξαφνικά, εμφανίζεται το facebook...θέλοντας και εγώ λοιπόν να δω τι είναι αυτό που γίνεται τόση συζήτηση έκανα ένα λογαριασμό...και μετά από 2 εβδομάδες παρουσίας μου στο χώρο του... βλέπω μια αίτηση φιλίας από την Κατερίνα!! η χαρά μου δεν περιγράφονταν...
Περιμένω λοιπόν με αγωνία να την "ξαναγνωρίσω" μαζί με τον σύζυγό της και να επανασυνδεθούμε για καλά αυτή τη φορά!!!

Εδώ είμαι!!

Καλησπέρα σε όλες σας!!
έφυγα από Σάμο πολύ βιαστικά και δεν πρόλαβα να κανω τις αναρτήσεις που ήθελα, επιφυλάσσομαι με την επιστροφή μου!!!
Τελικά, με δανεικό laptop και internet κατάφερα να μπω και να δω λίγο μερικές δημιουργίες, κυρίως της φίλης μου/μας Κατερίνας!!!
Τώρα που βρίσκομαι στην Κρήτη, βρέθηκα για λίγο με την Χρύσα, και ελπίζω να επαναλλάβουμε την συνάντηση και την συζήτηση... κάνοντας ταυτόχρονα και πρακτική εξάσκηση!!!

Καλά να περνάτε όλες σας!!!