the story of a summer hat

αλήθεια, πόσος καιρός πέρασε??? η τελευταία σύνθεση που έφτιαξα ήταν τον Απρίλιο... πολλά έγιναν από τότε, τρεχάματα, οικοδομή, ταξίδια...τώρα όμως επέστρεψα με μια από τις πιο αγαπημένες φωτογραφίες της κόρης μου (και ας μην φαίνεται το πρόσωπό της)....
αυτό το καπέλο που φοράει η μικρή είναι το αγαπημένο της.. το έχουμε πολλά χρόνια τώρα (αγορασμένο από το γνωστό κατάστημα παιχνιδιών) και δεν έχει πάθει τίποτα απολύτως!!!!!
Η σύνθεση αυτή, μετά από ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ καιρό, είναι για χατίρι της Κατερινούλας, για να πάρω μέρος στην πρόκληση των Scrapbookers in Greece και στην πρώτη πρόκληση που θέλει να χρησιμοποιήσουμε αυτό το σκετς…. και επειδή… ένα ποτέ δεν είναι αρκετό… θα το βάλω και στο Bird is the word, με τη λέξη story….  (για να μην ξεχνιόμαστε!!!!)


Το ταγκ με την Barbie Merillia, ταίριαξε, μια και μια καλή φίλη, όταν την είδε να κολυμπάει μόνη της την είπε μικρή γοργόνα-Μερλία!!!!!!

Ελπίζω να συνεχίσω τις συνθέσεις!!! (εχω άλλη μία μισοετοιμασμένη)

υλικά:

• Cardstock-SEI Winter Song (σε καλοκαιρινή σύνθεση χιχιχι)
• χειροποίητη washi tape (ευχαριστώ Ζέφυ!!!)
• διάφορα κομματάκια υφάσματα – τούλια- δίχτια
• αυτοκόλλητα & γραμματοσειρά από το Summer Days της Eco Park που πήρα από το Enjoy Scraping
• από την ίδια σειρά και τα χαρτιά για τα λουλούδια-βεντάλιες
• το σημαιάκι από ένα δωράκι που είχα κερδίσει από την Ελίνα και το Scrapbookers in Greece
• πινέζες (κέντρο λουλουδιών) από το γνωστό κατάστημα παιχνιδιών
• Καπελάκι (το βρήκα μπροστά μου σε ένα μαγαζί και το πήρα,πριν καιρό)
• Σφραγίδα κύμματα Woodware “By the sea” collection
• Tag από ρούχα της μικρής

επιστρέψαμε …

ναι… εδώ είμαστε στην καθημερινή πραγματικότητά μας… επιστροφή στη δουλεία, τη Δευτέρα ο Νικολάκος μας θα πάει στον παιδικό και την επόμενη Δευτέρα, η Δημητρούλα μας θα πάει στην Β΄Τάξη.. σχεδόν 7 χρόνων… πως περνάει ο καιρός…
Έτσι γρήγορα πέρασε και στις διακοπές μας στην Κρήτη… είδαμε τον παππού και τη γιαγιά μας,

 

τα ξαδέρφια και τους θείους, πήγαμε θάλασσα,  κάναμε επίσκεψη στο Θαλασσόκοσμο

και στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ηρακλείου όπου είδαμε πολλά ζώα….

δεινόσαυρους

 

και σκάψαμε για απολιθώματα δεινοσαύρων…

 

η βόλτα ενθουσίασε τα μικρά…αλλά ξεθέωσε τις μεγάλες!!!! σκεφτείτε ότι και τα δύο τα επισκεφθήκαμε την ίδια μέρα!!!! Στο δε Θαλασσόκοσμο είχε πάρα πολύ κόσμο, Αύγουστος γαρ, και δεν το ευχαριστηθήκαμε τόσο όσο το Μουσείο. Εκεί είχαν, εκτός από τα μόνιμα εκθέματά του που έχουν να κάνουν με τα ζώα που υπάρχουν, αλλά και σπηλιά, στην οποία σου αφηγούνταν ιστοριούλες με τα ζώα που ζουν εκεί καθώς και μια “σκηνή” στην οποία παρουσίαζαν με πολύ όμορφο τρόπο την κατασκήνωση στην εξοχή και τα ζώα που κυκλοφορούν το βράδυ… Ευχαρίστως ξαναπήγαινα…
Είχαμε και τη βάπτιση της μικρούλας ανιψιάς…

Οι μέρες όμως πέρασαν σαν νερό… και έφτασε η ώρα της επιστροφής μας…

Εύχομαι σύντομα να επαναλάβουμε το ταξίδι αυτό, αυτή τη φορά όλοι μαζί οικογενειακώς!!!!

Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο!!!

αναχωρούμε!!!!!

όχι οικογενειακώς, δυστυχώς, τα 3/4 όμως της οικογένειας αναχωρούν για ΚΡΗΤΗ!!!!!
Η τελευταία φορά που πήγαμε ήταν σχεδόν 2 χρόνια πρίν… τα Χριστούγεννα του 2010… Πολύς καιρός…δεν το περίμενα ποτέ ότι θα έκανα τόσο καιρό να δω τον τόπο μου… το χωριό μου … το γέρο Ψηλορείτη… Τώρα θα μου πεις, ότι δεν το περίμενα ότι θα ζουσα μόνιμα μακρυά από την Κρήτη... ας όψετε ομως... ξέρετε ποιός...
στο θέμα μας τώρα, από τη μια είμαι πολύ χαρούμενη που πάμε, αλλά η χαρά μου λιγοστεύει μια και ο Σταυρούλης μου δεν θα έρθει μαζί μας. Αν και θα το χρειαζόταν, μερικές μέρες να ξεφύγει και εκείνος, μια και η περίοδος αυτή ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη για όλους, εντούτοις, η δουλειά και η οικοδομή, δεν του επιτρέπουν ταξίδι αυτή τη στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι, αν δεν ήταν η βάπτιση της ανιψιάς μου… που την τελευταία φορά που την είδα ήταν 2 μηνών, δεν θα έφευγα ούτε κι εγώ… μια η οικοδομή και μια η “κρίση” δεν μας επιτρέπει περιττά έξοδα… Ευτυχώς όμως βρήκα ένα σχεδόν “κουλό” δρομολόγιο το οποίο όμως είναι οικονομικότατο…κι έτσι… το πρωί στις 7 θα μπούμε στο καράβι από Βαθύ για Άγιο Κήρυκο Ικαρίας και από εκεί στις 12.40 πετάμε για Ηράκλειο… Τα μικρά είναι κατενθουσιασμένα, οι δικοί μου τους περιμένουν πως και πως, ο πατέρας μου έχει να τους δει από τον περσυνό Ιούλιο κ η μαμά μου από τον Σεπτέμβρη.. Δεν λέμε τώρα για την αδερφή μου κ τα ξαδέρφια τους!!!!
Σας αφήνω γλυκά φιλιά και θα τα ξαναπούμε με την επιστροφή μας, στις 22 Αυγούστου… μέχρι τότε να περνάτε ΥΠΕΡΟΧΑ!!!!!

villa Xenia

έτσι λέγετε το διαμέρισμα που έχει η φίλη μου η Ξένια στο Κοκκάρι, υπέροχη περιοχή, 100 μέτρα από την θάλασσα…
μου ζήτησε λοιπόν ένα βιβλίο επισκεπτών που θα δίνει στους επισκέπτες του διαμερίσματος, προκειμένου να καταγράψουν τις εντυπώσεις τους από την διαμονή τους στη Σάμο!
Αρχικά έφτιαξα αυτό … έχοντας κάνει κάποιο λάθος…

ποιό ήταν το λάθος??? το χρώμα!!! μου είχε πει να χρησιμοποιήσω λευκό και κυρίως τυρκουάζ, που είναι και τα χρώματα που έχουν βάψει το διαμέρισμα… και εγώ το είχα ξεχάσει εντελώς!!!!
ήρθε λοιπόν από το σπίτι…το βλέπαμε… το ξαναβλέπαμε.. τι να αλλάξουμε τι να αλλάξουμε… και το τελικό αποτέλεσμα…αυτό…

επειδή η βάση δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει…αλλάξαμε τα παραθυρόφυλλα και την πόρτα, καθώς και τα γράμματα… τώρα είναι πιο κοντά σε αυτό που ήθελε αρχικά να της φτιάξω…
μερικές εσωτερικές σελίδες…

Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιά από τις δύο μου αρέσει περισσότερο…
εσείς τι πιστεύετε? Νομίζω ότι το πρώτο πηγαίνει σε “βουνίσιο” σπίτι ενώ το δεύτερο σε “θαλασσινό”… συμφωνείτε?

θαλασσινός καθρέφτης

για να διακοσμήσει το δωμάτιο του μικρού Θεμιστοκλή, που την Κυριακή 29 Ιουλίου βαπτίστηκε στο υπέροχο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου στο Κοκκάρι Σάμου…
Το θέμα απόλυτα θαλασσινό, με καράβια, αστερίες, χρώματα λευκό και μπλε… Η μαμά του μικρού χρυσοχέρα…επιμελήθηκε τη διακόσμηση, τις μπομπονιέρες, το μπουφέ μέχρι και το βιβλίο ευχών πέρασε από τα χέρια της… όλα άξια και υπέροχα…
Επέλεξα να φτιάξω κάτι καλοκαιρινό, να θυμίζει την ημέρα αυτή και αυτό είναι το αποτέλεσμα… ένας καθρέφτης, ακρυλικά χρώματα και διακοσμητικά από την σφραγιδομανία καθώς και πολλά πολλά κοχυλάκια που έχουμε μαζέψει κατά καιρούς και κάπως πρέπει να αξιοποιηθούν… Ελπίζω να τους άρεσε…


Ελισαίο και Σόνια, να χαίρεστε το νεοφώτιστο Θεμιστοκλή και να τον καμαρώνετε μαζί με τον Χρηστάκο σας… πάντα υπερήφανοι και άξιοι γονείς…
Να σας ζήσει…

πινακάκια…

εδώ και καιρό, έχω ζωγραφίσει μερικά πινακάκια με γνωστούς ήρωες, τα οποία στολίζουν τα δωμάτια των μικρών μας φίλων…
για την  Κωνσταντίνα

Για τον Νικόλα,

Για τον Βασίλη και για τον Μάνο…

χρόνια πολλά σε όλα τα παιδάκια!!!!!

ο ανεμόμυλος,

ήταν το θέμα για τη βάπτιση του μικρού Νικόλα…
Ο Νικόλας, είναι ο γιος του νονού και της νονάς του δικού μας μικρού Νικόλα, και σαν θέμα είχαν τον ανεμόμυλο…
H μητέρα του νονού, η αγαπημένη Μαρία Σαρρή, έφτιαξε τους παρακάτω ανεμόμυλους, σαν στοιχεία στολισμού στη βάπτιση…

λίγες ακόμα εικόνες από τον υπέροχο στολισμό που επιμελήθηκε η μαμά και η νονά του μικρούλη …

το τραπέζι με τις μπομπονιέρες και με τα γλυκά δίπλα… όλα υπέροχα και λαχταριστά…

Και τώρα στα δικά μου… Δεν θα μπορούσε λοιπόν και το βιβλίο να είναι διαφορετικό από ότι απαιτούσε το θέμα…Ανεμόμυλος λοιπόν…από τη Σφραγιδομανία φυσικά…

ύφασμα, μίστινγκ και ακρυλικά χρώματα…τα χρώματα τυρκουάζ – λευκό-γαλάζιο…

το καδράκι για το τραπέζι των ευχών

και το κουβαδάκι με τα στυλό για τις ευχές

και μια γενική φωτογραφία από το τραπέζι των ευχών…

Γιάννη και Αγγελίτσα να σας ζήσει ο μικρός Νικόλας,
Γιάννη, Σταματία, Παρασκευούλα και Ευτυχούλα πάντα άξιοι ως ανάδοχοι και πάντα δίπλα στο μικρό βαφτιστήρι σας….
φιλιά πολλά σε όλους με πολύ πολύ αγάπη!!!