Δεν ήξερα ότι υπήρχε στη βιβλιοθήκη μας, μέχρι που αναζήτησα κάποιο βιβλίο για να μου κάνει συντροφιά στο ταξίδι και αποφάσισα να το διαβάσω... Το ξεκίνησα την Τρίτη το απόγευμα στο αεροπλάνο προς Αθήνα και σήμερα, 5 μέρες μετά μόλις το τελείωσα. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, σε κάθε ελεύθερο λεπτό σχεδόν που είχα, διάβαζα και λίγο...
Λόγια να περιγράψουν τα συναισθήματα που μου προξένησε η ανάγνωσή του δεν υπάρχουν... τα δάκρυα χαράς και λύπης ακόμα κυλούν από τα μάτια μου... μπορεί σε κάποιους να φανεί υπερβολική η αντίδραση αυτή, αλλά λίγο με ενδιαφέρει...Διάβαζα και εκεί που γέλαγα με κάποια σκηνή, εκεί δάκρυζα ξανά. Η εναλλαγή των συναισθημάτων είναι τόσο έντονη και τόσο δυνατή που αρκετές φορές, ενώ είχε περάσει κάμποση ώρα από την στιγμή που το είχα αφήσει και αισθανόμουν ακόμα σαν να το διάβαζα.
Η ιστορία αυτών των πέντε αδερφών, που έφυγαν από τον τόπο τους, έζησαν η κάθε μια τη ζωή της, κυνήγησαν τα όνειρά τους, κάηκαν και υπέφεραν από αυτά και επέστρεψαν μετά από 20 ολόκληρα χρόνια στον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και που τόσο εύκολα απαρνήθηκαν όταν ήταν μικρές, είναι συγκινητική... ο τρόπος που διηγείται η συγγραφέας την ιστορία σε κρατάει εκεί, προσηλωμένη, ανίκανη να αφήσεις το βιβλίο ούτε λεπτό από τα χέρια σου...
Είχα χρόνια να αισθανθώ έτσι διαβάζοντας ένα βιβλίο...ίσως και να ήταν από τη στιγμή που διάβασα τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου και Τα Παιδιά της Νιόβης του Τάσου Αθανασιάδη.
Ένα έχω να πω...αξίζει να το διαβάσει κανείς...
Ελευθερία θα συμφωνήσω μαζί σου!Είναι από τα αγαπημένα μου και το έχω χαρίσει σε όλες τις φίλες μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλευθερία με βάζεις στη πρίζα τώρα να πάω να το αγοράσω!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιλικρινά αξίζει κορίτσια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα συμφωνισω απόλυτα.Είναι εκπληκτικο όπως και το "έρωτας σαν βροχή" της ίδιας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ κι εγώ μαζί σου Ελευθερία! Είναι τόσο έντονα τα συναισθήματα, το διαβάζεις και είναι σαν να το ζεις κι εσύ μαζί! Σε κραταεί εκεί, ακόμα κι αν έχει περάσει η ώρα και πεις θα διαβάσω την επόμενη φορά, λες ακόμα λίγο, ακόμα λίγο και θέλεις να το ρουφήξεις όλο με μιας!
ΑπάντησηΔιαγραφήειναι υπεροχο ελευθερια μου! το διαβασα μολις ειχε κυκλοφορησει και ακομη δε μπορω να το ξεχασω! νομιζω οτι αυτο μαζι με τη θεανω ειναι τα καλυτερα βιβλια της μαντα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήOkay now i have to read it too!!
ΑπάντησηΔιαγραφήThere is nothing more satisfying than a book that is memorable and keeps such great company!!
Ελευθερία θα συμφωνήσω απόλυτα μαζι σου....ειναι το μοναδικό βιβλίο που κατάφερα να διαβάσω φέτος λόγω εγκυμοσύνης και της μικρής μου...περίμενα πως και πως να πέσει για ύπνο η μικρή...δεν θέλεις να το αφήσεις απο τα χέρια σου...σε συνεπαίρνουν τα έντονα συναισθήματα...ειναι ακριβώς όπως το περιγράφεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλευθερία μου το έχω διαβάσει το βιβλίο αυτό κ είναι ακριβώς όπως το περιγράφεις.Οι ζωές των αδερφών αλλάζουν αλλά πάντα καταλήγουν πίσω,από εκεί που τόσο ήθελαν να φύγουν όταν ήταν μικρές,στο σπίτι δίπλα στο ποτάμι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑξίζει να διαβαστεί όπως αναφέρεις,είναι απλό καθημερινό κ τόσο οικείο κ εύκολο στην ανάγνωση του.
Θέλω επίσης να σου ευχηθώ για προχτές (2-10) για τα γενέθλεια της μικρής σου κόρης.Να τα εκατοστήσετε,να είναι γερή και να σε έχει πάντοτε φρουρό κοντά της στη ζωή της κ εσένα κ τον άνδρα σου.Πόσο μου άρεσαν όλα αυτά που γράφεις για την μικρή πριγκίπισσα σας!Πάω να τα ξαναδιαβάσω..
Συγνώμη για το σεντόνι,είχα να πω πολλά.Καλή εβδομάδα!
Όπως μας το περιέγραψες θα πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρον βιβλίο.Ευχαριστούμε για την πρόταση!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα συμφωνήσω! Είναι και εμένα από τα αγαπημένα μου βιβλία το οποίο δεν έχω πρόβλημα να ξαναδιαβάσω!
ΑπάντησηΔιαγραφήσίγουρα αξίζει... ο τρόπος που η Μαντα αφηγείται τα γεγονότα, οδηγούν τη φαντασία να πλάσει το σπίτι δίπλα στο ποτάμι που το αγκαλίαζουν οι δύο καστανιές... η μυρωδιά του ποταμού και της φύσης αγγίζει τα ρουθούνια σου και νοιώθεις να σε χαϊδεύει ο αέρας....
ΑπάντησηΔιαγραφή