ουφ… όχι άλλο άρρωστοι!!!!

αυτή η φορά ήταν και η χειρότερη καθώς το σπίτι μας έχει γίνει σανατόριο κανονικό!!!
Όλα ξεκίνησαν την Κυριακή της Αποκριάς… είχαμε κανονίσει να βγούμε και να “πάρουμε τα βουνά” οικογενειακώς, μαζί με φίλους, να πάμε να ψήσουμε, να φάμε, να πιούμε και να διασκεδάσουμε, όλοι μαζί οικογενειακώς… Τα παιδιά όμως ξύπνησαν “μπουκωμένα” οπότε αποφασίσαμε να αφήσουμε την παρέα και να μείνουμε εντός των τειχών. Έψησε λοιπόν ο αντρούλης με τον πεθερούλη μου μπριζολίτσες κ λουκανικάκια, πατατούλες τηγανιτές, λίγο κρασάκι και καλή διάθεση..
Η Καθαρά Δευτέρα, έτσι και αλλιώς προβλέπονταν βροχερή, οπότε κανονίσαμε με κάτι φίλους, να μαζέψουμε τα τάπερ με τα νηστίσιμα και να βρεθούμε να τα απολαύσουμε παρέα… αυτή η συνεννόηση έγινε γύρω στις 9 το βράδυ (αφού λόγω παιδιών δεν μπορούμε να κανονίσουμε κάτι νωρίτερα)… έλα όμως που λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο!!! αφού ο Νικόλας το ίδιο βράδυ ανέβασε πυρετό….  39… αντιπυρετικά, κανονικά, ντουζ και πέρασε το βράδυ. Αφού ξημέρωσε ο Θεός τη μέρα, ακυρώνουμε την συνάντηση και έτσι κουρασμένοι όπως ήμασταν όχι όρεξη για σαρακοστιανά δεν είχαμε… μόνο ύπνο θέλαμε, αλλά έτσι για το καλό ετοιμάσαμε κάτι καλαμαράκια, ντοματοκεφτέδες (πειραματικούς, όχι ότι δεν τους φάγαμε, αλλά την επόμενη θα τους κάνουμε καλύτερους) και ότι άλλο βρέθηκε στο ψυγείο μας…
Τρίτη κ Τετάρτη λοιπόν, ο μπαμπάς πήγαινε στη δουλειά, η Δημητρούλα κανονικά στο σχολείο  κι εγώ με τον Νικολάκο και τον πυρετό του, παρέα στο σπίτι. Η Τρίτη ήταν εντάξει, η Τετάρτη ήταν λίγο δύσκολη για μένα, καθώς ένοιωθα τα πόδια μου εντελώς κομμένα. Δεν μπορούσα να σηκωθώ να κάνω τίποτα. Τυχαίο ήταν λέω καθώς δεν έχω κοιμηθεί σωστά 3 μέρες τώρα. Έλα όμως που ο μπαμπάς μας, καθώς δεν αισθάνονταν καλά, είχε έντονο βήχα και πυρετό, αποφάσισε να πάει στο γιατρό (δεν το συνηθίζει)… η διάγνωση: οξεία βρογχίτιδα, αντιβίωση, εισπνοές, χαπάκια..όλα τα απαραίτητα… και εννοείται παραμονή στο σπίτι για τις δύο επόμενες μέρες (τουλάχιστον).
Αλλαγή βάρδιας λοιπόν, η μαμά στη δουλειά, η Δήμητρα στο σχολείο και ο μπαμπάς με τον Νικόλα, παρέα με τον πυρετό και τον βήχα αυτή τη φορά (είδατε? η παρέα μεγαλώνει!!!) στο σπίτι…
Αναμενόμενο λοιπόν ήταν…να ακολουθήσει και η μαμά!!!! έντονος βήχας, πόνο αρκετό, να λες ότι πονάει το δέρμα, να μην δέχεσαι τα ρούχα να αγγίζουν το σώμα σου και μια επίσκεψη στην τουαλέτα να σε εξασθενεί απίστευτα. Επίσκεψη στο γιατρό λοιπόν, Πέμπτη απόγευμα…η δική μου διάγνωση: ιογενής βρογχίτιδα, εισπνεόμενα, αντιϊσταμινικά, αποσυμφορητικά (ευτυχώς όχι αντιβίωση) και όλα οκ.  Έλα όμως που δεν τελείωσε εδώ το θέμα!!! Άλλος ένας είναι στην οικογένεια και ήταν θέμα χρόνου να την πατήσει και εκείνη!!! η Δημητρούλα λοιπόν, ήταν μια χαρούλα το παιδάκι και ξαφνικά… τα ξημερώματα της Παρασκευής, εμετό και πολύ ανησυχία…Ωραία λέω τα πιάσαμε τα λεφτά μας… το θερμόμετρο προέκταση του χεριού πια, τα αντιπυρετικά τρία διαφορετικά να εναλλάσσονται και πάμε… το βράδυ την έβγαλα στο μονό μαζί της (όσο μπορούσα να βολευτώ δηλαδή) γιατί έφτασα μέσα σε μια ώρα να κάνω 4 δρομολόγια από το δωμάτιό μας – τουαλέτα- παιδικό και ξανά τον κύκλο…έφτασε 39 το ίδιο και ο μπαμπάς μας..ευτυχώς όμως πήραν αντιπυρετικό, κοιμήθηκαν και ηρέμησαν, οπότε τα δρομολόγια δεν έλειψαν. Ποιός όμως μπορούσε να σηκωθεί και να πάει στη δουλειά το πρωί? Άσε που δεν γινόταν να αφήσω και τα δύο μικρά στον σύζυγο ο οποίος δεν μπορούσε να κάνει καλά ούτε τον εαυτό του. Ενημέρωσα λοιπόν στο γραφείο, να είναι καλά όλοι οι συνάδελφοι/συναδέλφισες, δεν υπήρξε πρόβλημα. Την Παρασκευή λοιπόν, ο Νικόλας ήταν πολύ καλύτερα, ευτυχώς, αλλά η Δήμητρα, όλη την ημέρα ζαβλακωμένη και στον καναπέ… αφού έφτασε 40 πυρετό το καημένο… αφού είχε ήδη πάρει αντιπυρετικό μισή ώρα νωρίτερα!!!!! Ντουζ, κομπρέσες, κουβέρτες μήπως και ιδρώσει και ευτυχώς τον ρίξαμε γρήγορα… Ένα 24ωρο κράτησε αυτό της Δήμητρας..Οπότε έτσι και αυτό το σαββατοκύριακο, εντός των τειχών, παρέα με πυρετό, βήχα, … ουφ…άντε να δούμε πότε θα περάσει και αυτό… να έρθει η άνοιξη, να ζεστάνουν οι μέρες να πάμε βόλτες, εκδρομούλες, να δουλεύουν και τα μαστόρια μας στην οικοδομή (αυτές τις μέρες είχε τρομερό κρύο και βρήκαν ευκαιρία για ξεκούραση)… να προχωράμε λιγάκι…
Αφού λοιπόν όλες αυτές τις μέρες δεν μπορούσα να κάνω κάτι…ίσα ίσα τα κρεβάτια έστρωνα, και τη λάντζα, αφού το φαγητό το είχε τακτοποιήσει το “βοήθεια στο σπίτι” και η πεθερούλα μου, να είναι καλά η γυναίκα, καθόμουν στον καναπέ… Έλα όμως που δεν μπορώ να κάθομαι στον καναπέ και να μην κάνω τίποτα, έπιασα το βελονάκι… και εδώ είναι μερικά από τα έργα μου…

λουλουδάκια




αστεράκια

διάφορα doilies… (ο Θεός να τα κάνει)

και ένα “δείγμα” από φύλλο… (της κακιάς ώρας)

(σορυ για τις κλωστές που φαίνονται, δεν της έχω στερεώσει ακόμα!!)
ελπίζω να ηρεμήσουμε σύντομα και να ετοιμάσω κάποια πράγματα που πρέπει να κάνω και να δοκιμάσω κάποια καινούρια…
αχ Πουκαρίνα τι μου έκανες!!!!!
σας φιλώ γλυκά…καλό μήνα καλή εβδομάδα και ΚΑΛΗ ΑΝΟΙΞΗ!!!!!