9 χρονια

Μικρή μου γλυκιά πριγκίπισσα….

9 χρόνια πέρασαν από την πρώτη μέρα που αντικρίσαμε αυτά τα υπέροχα γαλανά σου μάτια… 9 χρόνια με γέλια, χαρές, παιχνίδια αλλά και κλάματα παροδικά ευτυχώς…. 

Μεγαλώνεις, αλλάζεις καθημερινά … όχι μόνο στην όψη και στο σώμα… αλλά και στην συμπεριφορά σου.. δεν είσαι πια το μικρό κοριτσάκι με τα κοτσιδάκια που θυμόμαστε όλοι… είσαι μια δεσποινίδα πλέον… μια δεσποινίδα με τα θέλω της, την τσαχπινιά της, το παιχνίδι και την σοβαρότητά της, την ξεροκεφαλιά της και τις αντιδράσεις της… καλές κακές… αυτές είναι…  Αυτή είσαι… 

Δύσκολο για εμάς να το χωνέψουμε ότι (χρόνια τώρα βέβαια και θα εξακολουθήσει να είναι δύσκολο) μεγαλώνεις, γίνεσαι ανεξάρτητη, αυτάρκης σιγά σιγά…  

Σου αρέσει πολύ το διάβασμα.. Αστερίξ και Οβελίξ, μια και τα έχεις διαβάσει ΟΛΑ από 5-6-7 φορές, αλλά και λογοτεχνικά βιβλία… όποτε έχεις έστω και λίγο ελεύθερο χρόνο στα χέρια σου… θα πιάσεις ένα βιβλίο… όχι σχολικό βέβαια, αλλά κάποιο βιβλίο……. Πίστεψέ μας.. αυτό είναι κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα… η αγάπη για τα βιβλία είναι μεγάλο εφόδιο…

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς, σαν γονείς είναι να σου προσφέρουμε κάποια εφόδια.. (όχι οικονομικά) κυρίως συμπεριφοράς, ήθους και πάνω από όλα ΑΓΑΠΗ….  Γιατί… αν λάβεις  ΑΓΑΠΗ… ΑΓΑΠΗ θα δώσεις…. 

Να είσαι καλά πάντα μικρή μας πριγκίπισσα… όσα χρόνια και αν περάσουν.. θα είσαι πάντα η μικρή μας… και εμείς θα είμαστε ΠΑΝΤΑ και για ΠΑΝΤΑ δίπλα σου…

Εύχομαι να είσαι υπερήφανη για εμάς… όπως και εμείς είμαστε υπερήφανοι για σένα…

Σ’ αγαπάμε πολύ…

Οι γονείς σου και ο αδερφούλης σου…