Να τα εκκατοστήσεις Μαριάκο!!!

Στις 23 Ιουνίου, γιόρτασε τα 3α γενέθλιά του ο μικρός Μάριος...
Μην ξέροντας τι δώρο να του κάνουμε ρώτησα τη μητέρα του αν χρειάζεται κάτι.... δεν μου είπε κάτι συγκεκριμένο... ώσπου έθεσα την κατάλληλη (μάλλον) ερώτηση..."μήπως θα ήθελες να του φτιάξω ένα άλμπουμ?"... η Μαίρη, κόμπιασε... "όχι, άστο, μην μπαίνεις στον κόπο..." "είσαι σίγουρη?" ρωτάω ξανά... αλλη μια παύση διαρκείας..."ναι ναι..αστο, μην μπαίνεις σε φασαρίες"... με όχι πολύ σίγουρο τόνο στη φωνή της... αυτή η απάντηση ήταν αρκετή... δεν ήθελα δεύτερη κουβέντα...
Είχα λοιπόν στο σπίτι ένα έτοιμο κομμένο, από την Σφραγιδομανία φυσικά, άλμπουμ αυτοκίνητο και τις εσωτερικές σελίδες και το διακόσμησα αναλόγως.... και ιδού το αποτέλεσμα.... τις φωτογραφίες βέβαια τις έβγαλε ο μπαμπας αργότερα μια και είχα ξεχάσει να το φωτογραφίσω!!!!
Έφτιαξα τις ρόδες του αυτοκινήτου με χαρτί κάνσον, αλουμινόφυλλα (που έχουν οι παιδικές κρέμες και οι καφέδες) και δύο brads....τα γράμματα είναι από την Scenic Route

Το ανθρωπάκι, τα ρούχα και τα παιχνίδια (τρένο- αεροπλάνο-πυροσβεστικό) κομμένα με dies της Κατερίνας
Σφραγίδα ... από την Σφραγιδομανία φυσικά!!!!
How many fingers are you????? (kids quotes από την inkadikandoο)
καμηλοπαρδαλίτσα και ζωάκια πάλι από σφραγίδες της inkadikandoo
ψαράκια με dies της cuttlebug (πάντα της Κατερίνας)
Αυτοκόλλητα Cars....από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
καπελα γενεθλίων και μπαλόνια Cuttlebug...
αυτά τα ολίγα... υπάρχουν και άλλες σελίδες φυσικά..αλλά είναι αδύνατον να τις ανεβάσω όλες!!!


Να τα εκκατοστήσεις Μαριάκο!! Βασίλη και Μαίρη να χαίρεστε το καμάρι σας....

βιβλίο ευχών Γιωργάκη..

και αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση για την βάπτιση.... το βιβλίο ευχών... (κάποια στιγμή θα φωτογραφίσω και τα καδράκια... και θα τα ανεβάσω)...
είπαμε ότι οι σφραγίδες του μικρού πρίγκιπα, είναι από την Σφραγιδομανία...και φυσικά...και το όνομα του μικρού αλλά και το σχήμα του μικρού πρίγκιπα που στολίζει το εξώφυλλο του βιβλίου....
τα κορίτσια, μου είχαν κόψει το σχήμα και μου είχαν επίσης σχεδιάσει τα περιγράμματα για να με βοηθήσουν στο ζωγράφισμά του, οριοθετώντας έτσι τα ρούχα και τα μαλλιά του...μάλιστα χρησιμοποίησαν αντί για το κλασσικό γκρι chipboard, ένα άλλου τύπου χαρτόνι, χοντρό επίσης αλλά, λευκό και από τις δύο πλευρές κάτι που το καθηστά ΠΟΛΥ εύκολο στο ζωγράφισμά του!!! είτε με μαρκαδόρους είτε με ξυλομπογιά... δεν δοκίμασα με ακρυλικό και δεν ξέρω να σας πω, αλλα είναι πολύ ιδιαίτερο και εύχρηστο....
Στο θέμα μας τώρα....
το βιβλίο είναι ένα απλό post bound album, όπως μου έδειξε η φιλενάδα


Τα φύλλα μέσα έχουν δεθεί με ένα διαφορετικό τρόπο, που εμπνεύστηκα (δεν ξερω αν το έχει κανει κάποιος άλλος, αλλα δεν το εχω δει κάπου), μετά από το βίντεο που είχε κάνει η Ζέφφυ, για το βιβλίο ευχών της κόρης της, το οποίο και μοιράστηκε μαζί μας μέσα από το κανάλι της στο u-stream..... Η μπορντούρα έγινε με κόφτη της MS και μελάνια colorbox
Ο στολισμός εσωτερικά έγινε κυρίως με σφραγίδες και αυτοκόλλητα...ενδεικτικά παρουσιάζω μερικές μόνο από τις 25 σελίδες του!!!!!
Αυτή η φιγούρα είναι σφραγιδούλα της Wiff of Joy, από την Medieval collection και μου την έστειλε η Παρασκευή...



όπως και η φιγούρα αυτή του αγοριού είναι από την Παρασκευη... οι αγελαδίτσες αυτοκόλλητα από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς...
Τα μανητάρια από την Σφραγιδομανία και το die χορτάρι, της Κατερίνας...
...ψαράκια και βραχάκια....
και στη ράχη έχει περαστεί κορδέλα, κάνοντας ομοιόμορφες θηλιές για να μην σκίσει το χαρτί...
Εύχομαι, οι ευχές που γράφτηκαν εκεί και ακόμα περισσότερες να συνοδεύουν και να φωτίζουν το δρόμο σου μικρούλη Γιωργάκη....
Αντωνάκι και Έμυ να σας ζήσει ο μικρός, να είστε πάντα γεροί, ευτυχισμένοι και αγαπημένοι και να τον αναθρέψετε με αγάπη και φροντίδα....
Αντώνη και Έφη, πάντα άξιοι ώς νονοί, να το φροντίζετε το πνευματικό σας παιδάκι σαν πραγματικό σας παιδί και με το καλό και στη βάπτιση της μικρούλας σας....

να ζήσεις Γιωργάκη.....

βάπτισης συνέχεια....

και μετά λοιπόν από όλο το χαμό με τις προσκλήσεις και τις μπομπονιέρες...εφτασε η πολυπόθητη ημέρα της βάπτισης....
ήταν όλα έτοιμα ευτυχώς από νωρίς, είχαμε κάνει και μια μικρή προετοιμασία την Παρασκευή το απόγευμα και έτσι πήγαμε 1 ώρα πριν τη βάπτιση απλώς για να τα τοποθετήσουμε και να βάλουμε και τις τελευταίες πινελιές... και ξεκινάμε...
... η δεσιά της κολυμπήθρας, λιτή και απέρριτη...μια και θα γινόταν σε ένα μικρό πανέμορφο εκκλησάκι πάνω από το Κοκκάρι... γάζες άπειρες κομμένες στόλιζαν το τραπέζι με τις μπομπονιέρες...εδώ η μαμα με τον μπαμπά του μικρού, τακτοποιούν κάποιες τελευταίες λεπτομέρειες στο τραπέζι με τις μπομπονιέρες...
τα μπαλόνια μας τα έπαιρνε ο αέρας...και όταν δεν το έκανε ο αέρας...τα έπαιρνε ο γιος μου και τα πήγαινε βόλτα...
Οι παιδικές μπομπονιέρες έτοιμες με τα γλυφιτζούρια τους...
....τα φαναράκια αναμένα, σκόρπιζαν ένα γλυκό φως... κυρίως όταν άρχισε να σκοτεινιάζει....
Και εδώ το τραπέζι των ευχών... τα δύο καδράκια θα τα πάρει η μαμα για να στολίσουν το δωμάτιο του μικρού της πρίγκιπα.... καραμελίτσες, γλυφιτζουράκια, κουφετάκια συμπληρώνουν το σκηνικό....
εδώ μια στοίβα μπομπονιέρες έτοιμες να δωριστούν στους προσκεκλημένους....
το βιβλίο, δεμένο, στολισμένο, πάνω σε ένα δίσκο με διάσπαρτα αστεράκια και πλανήτες, τοποθετημένο στη θέση του και έτοιμο να γεμίσει με ευχές για τον μικρούλη μας....,
... ένα πιο κοντινό πλάνο του τραπεζιού....

και αφού είχε νυχτώσει, ένα φαναράκι πήρε θέση στο κέντρο του τραπεζιού για να φωτίζει αυτούς που θα ήθελαν να γράψουν ευχές...
...................

Χάθηκα....

και ζητώ συγνώμη γι' αυτό... αλλα ο τελευταίος μήνας ήταν πολύ δύσκολος για μένα με πολλές υποχρεώσεις, βαπτίσεις φίλων, γενέθλια, εκδηλώσεις διάφορες και άλλα γεγονότα που με κράτησαν μακρυά απο την blogογειτονιά...
Το πιο δύσκολο και απαιτητικό απ' όλα όμως ήταν η βάπτιση του μικρού ανηψιού μας, και στην οποία είχα αναλάβει, οικειοθελώς και με μεγάλη ευχαρίστηση...προσκλητήρια, μπομπονιέρες και στολισμό... και όλα αυτά με δυο ζουζούνια να ζητάνε την προσοχή και να θέλουν αγκαλιές και βόλτες...πως να τους πεις όχι...
τέλος πάντων...χαλάλι τους!!!
Η βάπτιση ήταν για τις 21 Αυγούστου, το Σάββατο που μας πέρασε και όλα ήταν υπέροχα... ευτυχώς (τουλάχιστον έτσι μου είπαν όλοι)....
παρακάτω θα δείτε που ήμουν κρυμμένη τόσο καιρό...

Πολλά χαρτιά, ας είναι καλά ο Διονυσόπουλος, μου τα έκοψαν στο μέγεθος που ήθελα, και μου τα έστειλε άμεσα... κορδελίτσες, το cropadille μου και φυσικά η πολύτιμη βοήθεια των κοριτσιών της Σφραγιδομανίας.... οι οποίες μου έφτιαξαν τις 2 σφραγίδες με τον μικρό πρίγκιπα και μου έκοψαν τα άπειρα αυτά αστεράκια και πλανήτες που χρησιμοποίησα για τα προσκλητήρια..
οι ξυλομπογές μου και το νυστεράκι μου, με το οποίο έκοψα όλα τα σχήματα σε συγκεκριμένα σημεία, ώστε να μπει απο κάτω η διαφάνεια και να είναι σταθερή....... μεγάλη βοήθεια!!!!
Το κείμενο εκτυπώθηκε με την βοήθεια μιας θείας μου στο Ρέθυμνο, που έχει μαγαζί και αναλαμβάνει εκτυπώσεις, βιβλιοδεσίες κλπ... το Αντίτυπο
και μια λεπτομέρεια....

Όσο για τις μπομπονιέρες τι να πω....πολλά κουφέτα... (όσα αφησα δηλαδή και δεν καταβρόχθησα), κορδέλες πολλές, κουτάκια, χαρτάκια, ψαλίδια, χάντρες και αστεράκια,ο ανεμιστήρας στη γωνία...δούλευε συνεχώς....έκανε και ζέστη αρκετή...οπότε όλη η δουλειά με τα κουφέτα γινόταν το βράδυ...από τις 11 και μετα...έως τις 3... 4....

μέσα στο κουτάκι, υπήρχε ένα κείμενο, παρμένο από το βιβλίο του μικρού πρίγκιπα, παραλλαγμένο για να ταιριάζει στην περίσταση.... "Νονέ ζωγράφισέ μου ένα αρνί..." έλεγε ο μικρός πρίγκιπας...
Ο δικός μας πρίγκιπας όμως έλεγε... "Νονέ, ζωγράφισέ μου ένα όνομα.... Γεώργιος"...
Τα αστεράκια που συμπλήρωναν την μπομπονιέρα των μεγάλων
και η στοίβα με τις 220 μπομπονιέρες!!!! Οι κορδέλες ήταν δεμένες μαζί, και στην κάθε άκρη τους ήταν περασμένη από μία χάντρα... ευχαριστώ πολύ την φιλενάδα Κατερίνα που έτρεξε για άλλη μια φορά να μου πάρει τα πράγματα που χρειαζόμουν... δεν ξέρω πως να σου το ξεπληρώσω... σ'ευχαριστώ πολύ για την πολύτιμη βοήθεια!!!Και μερικές φωτογραφίες από τα καφασάκια που τις είχαμε στολίσει... πως μπορεί να μεταλλαχθεί ένα απλό καφάσι για ροδάκινα... βάφτηκε, και στολίστηκε με πολλές κορδέλες!!!
και εδώ οι κούπες οι παιδικές..λείπει μόνο το γλυφιτζούρι που προστέθηκε στο τέλος

ουφ... πάει και αυτό!!!!!!

Ευχαριστώ μωρό μου!!!!

Μία έκπληξη με περίμενε την Παρασκευή!!!
Είχα ζητήσει από την φιλενάδα Κατερίνα, να μου πάρει κάποια πράγματα απο την Αθηνα που τα χρειαζόμαι για την βάπτιση του μικρού ανηψιού μας που θα γίνει το Σάββατο (γιαυτο και έχω χαθεί, τρέχω και δε φτάνω), μαζί με κάτι άλλα χαρτιά ΥΠΕΡΟΧΑ που είχαμε παραγγείλει από Αμερική και τα είχε παραλάβει εκείνη.
Όταν ήρθε λοιπόν ο άντρας μου το μεσημερι στο σπίτι, τον είδα και κουβαλούσε μια αρκετά μεγάλη κούτα για τα πράγματα που περιμενα...
Τέλος πάντων, μέχρι να τακτοποιήσουμε τα μικρά για ύπνο, να φάμε, να μαζέψω το τραπέζιν να πλύνω τα πιάτα, πέρασε η ώρα...
Πριν πάει να ξαπλώσει ο καλός μου, με ρωτάει "δεν θα την ανοίξεις?" "σε λίγο" του απαντάω, "να τελειώσω αυτό που κάνω"....
Μετά από 15' περίπου, πιάνω να ανοίξω την κούτα... μόλις την ανοίγω λοιπόν και βγάζω το προστατευτικό... τι να δώ... με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη....
αυτό.....

μαζί με αυτά.....



βέβαια η πρώτη μου κίνηση, γνωρίζοντας οτι το δέμα ήρθε από την Κατερίνα, ήταν να την πάρω τηλέφωνο και να της πώ "Είσαι τρελή????".... η απάντησή της με αποσβόλωσε περισσότερο.... "Όχι εγώ.... ο άντρας σου!!!! είναι το δώρο του για την επέτειο των γάμων σας"

Εγώ τι να πώ μετά?? πήγα να του μιλήσω, αλλα κοιμόταν και επειδή είχε ξενυχτίσει το βράδυ...επέλεξα να τον ευχαριστήσω αφού θα ξυπνούσε.... και το έκανα....

Μωράκι μου σ'ευχαριστώ πολύ, για την αγάπη και την εμπιστοσύνη που μου δίχνεις... δεν παύεις ποτέ να με εκπλήσεις!!!!!

Homesick.....

Καλημέρα σε όλες...
ξέρω ξέρω..είμαι αδικαιολόγητη... έχω πολύ καιρό να γράψω στο blog μου αλλά και να επισκεφθώ και τα δικά σας...αλλά έτρεχα... κάτι βιβλία ευχών, κάτι προσκλητήρια, κάτι τα παιδια εμ...δεν θέλει και πολύ!!!
Το καλό είναι ότι είχαν έρθει και οι γονείς μου στη Σάμο για 10 μέρες (λίγο, αλλά μπρος στα αλλότελα...) και κάθησα λίγο μαζί τους και με την ευκαιρία έκανα και μερικά μπανάκια κι εγω!!
Περάσαμε όμορφα..αλλά πέρασε πολύ γρήγορα ο καιρός...τώρα θα πρέπει να κάνω υπομονή μέχρι τα χριστούγεννα που σχεδιάζουμε να πάμε στην Κρήτη. Ελπίζω αυτή τη φορά να τα καταφέρουμε... μου είναι πολύ δύσκολο αυτό. Ήδη έχω να πάω στον τόπο μου από τον Οκτώβριο του 2009... σχεδόν ένα χρόνο τώρα, πράγμα απίστευτο ακόμα και για μένα... τώρα θα μου πείτε, αφού η Κρήτη ήρθε σε σένα..δεν είναι όμως το ίδιο... θέλω να πατήσω στα χώματά της, να μυρίσω τον αέρα της, να χαθώ στο απέραντο γαλάζιο της (και εδώ σε νησί είμαι, αλλά δεν έχω την ίδια αίσθηση). Να δω την αδερφή μου, τον ανηψιό μου και την ανηψιά μου που με το καλό θα γενήθει τον Οκτώβριο και δυστυχώς δεν θα μπορώ να είμαι στη γένησή της όπως ήμουν στον αδερφό της.....Να πάω στο χωριό μου, να κάνω τη βόλτα μου στα σοκάκια και όποιον και να δεις στο δρόμο να σε χαιρετάει και εσύ να ανταποδίδεις το χαιρετισμό "γεια σου θείε/θεία" μια και σε ένα μικρό χωριό όπως οι Άγιοι Απόστολοι όλοι είναι συγγενείς!!! Να δω την γιαγιάκα μου... την μόνη που έχω στη ζωή.. και με την οποία μάλιστα εχουμε ακριβώς το ίδιο όνομα-επώνυμο-πατρώνυμο-μητρώνυμο!!! Απίστευτο έ??μόνο η ημερομηνία γέννησης είναι διαφορετική!!!
Είναι πολλά που με κάνουν να θέλω να πηγαίνω στην Κρήτη... όχι μόνο για να βλέπω και να περνάω χρόνο με τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά το ίδιο το νησί, με τραβάει, η ψυχή μου ζητάει να την επισκέφτεται συχνά... δεν περίμενα ποτέ στη ζωή μου ότι θα πήγαινα στην Κρήτη για "διακοπές"...δεν το περίμενα ότι θα έμενα σε κάποιο άλλο μέρος εκτός από το Ρεθυμνάκι μου... μου λείπει πολύ... κάθε φορά που πηγαίνω μοιάζω σαν χαμένη, κοιτάζω και ψάχνω να εντοπίσω τις διαφορές από την προηγούμενη επίσκεψή μου... θέλω ακόμα και τα παιδιά μου να δεθούν και αυτά με τον τόπο μου, τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα, τον τόπο που έμαθα τις αξίες και τα ιδανικά μου, τον τόπο που με γεμίζει υπερηφάνια για την ιστορία του, το τοπίο του, την ομορφιά του....

αχ... Κρήτη μου ...μαγική.....

ακόμα έχω στο μυαλό μου την ημέρα που έφευγα παντρεμένη πια με τον καλό μου με το καράβι για Πειραιά και από εκεί για Σάμο... τότε μόνο συνειδητοποίησα ότι...αυτό ήταν..τώρα μένω μόνιμα αλλού... και το τραγούδι που έλεγα κοιτάζοντας τους γονείς μου και αγαπημένα μου πρόσωπα να με χαιρετάνε στην αποβάθρα....ένα τραγούδι που όποτε το ακούσω δακρύζω..

¨Μεσοπέλαγα αρμενίζω, κι εχω πλώρα τον καημό
κι έχω την αγάπη πρίμα κι άλμπουρο το χωρισμό

Θάλασσα, μην με διώχνεις μακρυά
χωρισμέ, μου χεις κάψει την καρδιά

Την κορφή του Ψηλορείτη, με παράπονο θωρώ
και με δάκρυά απ'την Κρήτη, φεύγω κι αποχαιρετώ


Θάλασσα, μην με διώχνεις μακρυά
χωρισμέ, μου χεις κάψει την καρδιά


Μαύρη μοίρα το 'χει γράψει να μακρύνω να χαθώ
και να ζω μακρύα απ' την Κρήτη και από κείνους π'αγαπώ

Θάλασσα, μην με διώχνεις μακρυά
χωρισμέ, μου χεις κάψει την καρδιά"

"Αποχαιρετισμός"


αυτά....

Βραβείο

Η blogoφιλενάδα Χριστιάνα, μου χάρησε αυτό το υπέροχο βραβείο Θετικής ενέργειας και την ευχαριστώ πολύ. Είναι πολύ συγκινητικό και όμορφο να βλέπεις ότι τόσο ταλαντούχα άτομα, αναγνωρίζουν την προσπάθεια που κάνεις...
Την ευχαριστώ πολύ γιαυτό...
κανονικά θα πρέπει να το χαρίσω κι εγώ με την σειρά μου σε άλλα άτομα... αλλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ... γιαυτό θα το χαρίσω σε όλες όσες τρέχουν να προλάβουν τα πάντα, να μην μείνει κανείς δυσαρεστημένος, να τα έχουν όλα σε πρόγραμμα και στην εντέλεια...άσχετα αν τα καταφέρνουν πάντα... και ας μην γελιώμαστε... δεν είναι καθόλου εύκολη δουλεια!!!!
σε όλες μας λοιπόν.. μας χρειάζεται η θετική ενέργεια... οοοοοομμμμμμμμμ