ο γάμος της νονάς μας….

έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου στην Σαλαμίνα, στην εκκλησία της Παναγίας Ελευθερώτριας…

και φυσικά δεν γινόταν να μην ήταν η Δημητρούλα μας “παρανυφίτσα”

και ο Νικολάκος παραγαμπράκι ….

όλα ήταν υπέροχα, οργανωμένα μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας…

Τα χρώματα λευκό-τυρκουάζ… Τα φορέματα των κοριτσιών λευκά εντελώς και η “μαμα-κουκουβάγια” (αυτό είναι το τελευταίο μου υποκοριστικό ) ανέλαβε να τα “αλλάξει” λίγο και να τα ταιριάξει με τα χρώματα του γάμου…έτσι ανέλαβε η Κατερίνα (τι θα έκανα χωρίς εσένα φιλενάδα γλυκειά) να μου πάρει την κορδέλα αυτή…οι χαντρούλες από το Hobby Center και οι γάζες υπήρχαν στο σπίτι… έτσι… έφτιαξα ζωνάκια για τα κορίτσια,

τα οποία δέθηκαν έτσι…

και για το πέτο έφτιαξα ένα μικρό λουλούδι στα αντίστοιχα χρώματα…

το αποτέλεσμα πιστεύω ότι με δικαίωσε…τα κορίτσια ήταν πανέμορφα και με τα στεφανάκια στα μαλλάκια τους σαν μικρές νεράιδες…

είχα φτιάξει και για το Νικόλα ένα μαντιλάκι για το σακάκι του κουστουμιού του αλλά είχε τόση ζέστη που δεν το φόρεσε τελικά…

η μικρή τρισευτυχισμένη….

όλο το βράδυ δίπλα στη νονά της…

να χορεύει…. και να γελάει…

μέχρι τις 2.30 δεν σταμάτησε δευτερόλεπτο… ακόμα και στον ύπνο της… χόρευε!!!!!! (κλώτσαγε τον μπαμπά της…..)

ήταν μια υπέροχη βραδιά…

νονέ και νονά… να ζήσετε ευτυχισμένοι και αγαπημένοι…

σας αγαπάμε πολύ!!!!

καλή αρχή….

σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!!

χάθηκα η αλήθεια να λέγετε… αλλά οι τελευταίες δέκα ημέρες ήταν μέσα στο άγχος και στο τρέξιμο….
Βλέπετε, 1 Σεπτεμβρίου αναχωρήσαμε ακτοπλοϊκώς για την Αθήνα και την επόμενη μέρα πήγαμε Σαλαμίνα για το γάμο της νονάς μας… όλα ήταν υπέροχα… η νονά τα είχε όλα οργανώσει και διακοσμήσει υπέροχα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια (φωτογραφίες άλλη φορά)…
Σάββατο ο γάμος και την Κυριακή η επιστροφή στην Αθήνα… Την Δευτέρα είχαμε μια επίσκεψη στο νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, για να ελέγξουμε τα ωτορινολαρυγγικά των παιδιών μας… και των δύο παρακαλώ… κάναμε τις εξετάσεις μάς, όλα εντάξει με το Νικολάκο μας και θετικά για την Δημητρούλα γιατί θα χρειαζόταν μόνο η αφαίρεση για τα κρεατάκια της και όχι σωληνάκι στο αυτί (λόγω του υγρού που είχε συσσωρευτεί)…όχι τίποτε άλλο αλλά αυτά που άκουσα τις ώρες τις αναμονής για προβλήματα που παρουσιάστηκαν στα παιδιά μετά από επέμβαση για σωληνάκι στο αυτί, με έπιασε η ψυχή μου… ευτυχώς η θάλασσα και η βουτιές έκαναν το θαύμα τους!!!!
Το βράδυ φάγαμε κανονικά (έπρεπε έως τις 10 να φάει βραδινό, από τις 10-12 αν ήθελε γάλα και έως τις 6 το πρωί, λίγο νερό)… Όταν ήρθε η γιαγιά, 5.30 το πρωί, σηκώθηκε, την χαιρέτησε και από μόνη της μας έδωσε το μπουκάλι με το νερό της, που βρίσκεται πάντα δίπλα της στο κρεβάτι…
Την Τρίτη λοιπόν, πρωί πρωί, αναχωρήσαμε με τον μπαμπά και την Δημητρούλα μας για το νοσοκομείο… ο Νικολάκος έμεινε σπίτι με την ειδική βοήθεια που κατέφθασε από την Κρήτη (αχ μανούλα μου γλυκιά, όσα ευχαριστώ και να πούμε είναι λίγα)…
Η μικρή ήταν πολύ χαλαρή, της είχαμε εξηγήσει αρκετά πράγματα και φάνηκε πολύ ψύχραιμη. Ευτυχώς ήταν το πρώτο από τα παιδάκια που πήραν για το χειρουργείο και αυτό ήταν καλό, γιατί όταν βλέπεις το πως επιστρέφουν τα μικρά στο θάλαμο…μπορεί και να λιποψυχήσεις… εγώ πάλι, το έπαιζα χαλαρή, αλλά όταν πια στον προθάλαμο των χειρουργείων όπου ήμασταν μαζί με την Δημητρούλα, ήρθε κάποιος γιατρός να την πάρει μέσα… δεν ξέρω πως συγκρατήθηκα και δεν έβαλα τα κλάματα, δεν λιποθύμησα ή δεν επιτέθηκα στο γιατρό που πήρε μέσα το μικρό μας… κρατήθηκα όμως, με κοίταζε και ο άντρας μου… περιμέναμε υπομονετικά έξω από το χειρουργείο…μετά από 20-30 περίπου (δεν περνούσε η ώρα) βγήκε ο γιατρός, μας είπε όλα καλά και θα την κρατούσαν λίγο ακόμα και θα έβγαιναν για το θάλαμο. Μιλήσαμε με την αναισθησιολόγο, μια γλυκύτατη κοπέλα (όνομα δεν θυμάμαι…) και ήρθε η ώρα να βγει και η μικρή μας… βγήκε στο φορείο ξαπλωμένη, με τον ορό στο χεράκι της και έκλαιγε… της μιλούσαμε, τη χαϊδεύαμε, την παρηγορούσαμε πότε ο ένας πότε ο άλλος… το καλό είναι ότι ηρέμησε αρκετά γρήγορα, μας πήρε μόλις 15’ να την κάνουμε να συνειδητοποιήσει ότι, όσο φωνάζει, τόσο περισσότερο θα την πονούσε ο λαιμός της και όσο ηρεμούσε τόσο γρηγορότερα θα βγάζαμε τον ορό… ήταν η πιο ήρεμη και πιο ψύχραιμη και υπάκουη μέσα στο θάλαμο… ένα πραγματικό αντράκι….
Ξέρω θα μου πείτε ήταν μια επέμβαση ρουτίνας… αλλά όσο έβλεπα το μικρό μου με τον ορό…αλλά και πολλά μικρότερα παιδάκια με ορό στα μικροσκοπικά χεράκια τους, κάτι με πιάνει… δεν θέλω να πηγαίνω σε νοσοκομεία…ούτε για επίσκεψη…πόσο μάλλον σε νοσοκομείο για παιδάκια…
αρκετά σας ψυχοπλάκωσα….
ευτυχώς όλα πήγαν καλά και είμαστε σπίτι μας και τώρα ξεκινήσαμε το σχολείο μας….


και οι δύο φιλενάδες…..
καλή αρχή σε όλα τα πρωτάκια μας!!! να είναι πάντα καλά γερά και δυνατά!!!!!!

σας ευχαριστώ….

σκουλαρίκια…..

μαζί με τις σαγιονάρες λοιπόν… έφτιαξα και κάποια σκουλαρίκια να ταιριάζουν!!!!!
εδώ λοιπόν είναι τα ζευγάρια….
της αδερφούλας μου….

μαζί με ένα εξτρα ζευγάρι σκουλαρίκια…
 
της κουνιαδούλας μου…..

και της κουμπαρούλας μας……


δωράκι για την νονά του γιού μας που γέννησε το πρώτο τους μωράκι…

και τα παρακάτω είναι για μένα…….


κάποιες από τις χάντρες τις είχα, αλλά τα περισσότερα τα πήρα από το Hobby Center... ευχαριστώ πολύ Σοφία και Θέκλα!!!!!

να δω πότε θα φτιάξω τις σαγιονάρες μου!!!!

μάλλον του χρόνου!!! χιιχιχιχι

φιλάκια!!!!

σαγιονάρες…..

κάτι τελείως διαφορετικό αποφάσισα να δοκιμάσω… ζητήσαμε λοιπόν από την Κατερίνα Χερσ. (ευχαριστούμε πολύ πολύ κορίτσι για την βοήθεια) και μας έστειλε υπέροχες χειροποίητες σαγιονάρες, και στη συνέχεια, με την βοήθεια και καθοδήγηση της φιλενάδας Κατερίνας, έφτιαξα ή μάλλον στόλισα τις πρώτες μου σαγιονάρες….
έφτιαξα λοιπόν για την αδερφή μου….

την μητέρα μου….

την κουνιάδα μου…..

την πεθερούλα μου…..

την μέλλουσα κουμπάρα μας……


και φυσικά… δεν έφτιαξα για μένα!!!!!!

φιλάκιαααααα!!!!

Γαβρίλης & Στέλλα

πριν από 5 χρόνια η μικρή μου αδερφή παντρέυτηκε τον εκλεκτό της καρδιάς της, τον Γαβρίλη….
από καιρό ήθελα να φτιάξω κάτι να της το κάνω δώρο και τώρα το αποφάσισα… και έφτιαξα αύτό….

χρησιμοποίησα το κιτ Victoria gardens από το Enjoyscrapping (απλά υπέροχο), τρέσσα, κορδέλα, κάτι στένσιλ που βρήκα (σε κάποιο από τα κουτιά μου) dimensional pearls opal white (τις λάτρεψα!) swirl die cuts & τριανταφυλάκια από το κουτί μου!!!! και φυσικά το shadow box από IKEA…
από ότι μου είπε της άρεσε πολύ, το ίδιο και στον Γαβρίλη!!!!!

σας αγαπώ και τους δύο πολύ… να είστε πάντα ευτυχισμένοι και αγαπημένοι και να χαίρεστε τα παιδάκια σας!!!!!!

φιλιά πολλά!!!!!

a Perfect day is….

(last minute entrie, since the deadline expires in 1h and i made it)
using this sketch, we also had to complete the above sentence for Once upon a …sketch….
loved this sketch, and just had to use it..
The photo is from our daughters baptism, were we all gathered to celebrate her given name… Dimitra….

αυτή η σύνθεση θα είναι η συμμετοχή μου στην πρόκληση του Once upon a sketch, όπου έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το σκετς, και να ολοκληρώσουμε την πρόταση “a perfect day is….”.
Η φωτογραφία αυτή είναι στις 22 Ιουλίου 2006, στη γιορτή της Αγίας Μαρκέλλας και η ημέρα της βάπτισης της μικρής μας Δήμητρας….της μικρής πριγκίπισσας!!!!!!

materials used:

• Victoria gardens kit from Enjoy scraping (there are a few more left…go get it, there are 3 more left!!!)
  • Sunshine paper and for the borders “garden trellis” & “botanical ballad”
  • Element stickers
  • Alphas
  • Prima fiesta flowers cortez
  • prima stamp
• pink flowers from stash
• lace & ribbon from stash
• liquid pearls white opal

ένα μικρό καράβι…..

θα ταξιδέψει τις ευχές του μικρού Χαράλαμπου!!!!!
Την Κυριακή 31 Ιουλίου βαπτίστηκε ο μικρός Χαράλαμπος και μου ζήτησε η νονά να φτιάξω το βιβλίο για τις ευχές!!!
χωρίς πολλά λόγια…

βασικά θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κατερίνα, γιατί το εξώφυλλο με βοήθησε να το φτιάξω έτσι όπως το βλέπετε….
Μανώλη και Χριστίνα να σας ζήσει ο νεοφώτιστος!!!!
Χρήστο και Αλεξία πάντα άξιοι νονοί!!!!!!